(27) 
tatione, de Carolinarum thermarum ufuin morbis ven¬ 
triculi, memorabile profert exemplum, cui aliud ho¬ 
minis, fputo fanguineo et purulento laborantis, ad- 
iungit, qui curata cum fonte fortiori etiam factam 
feliciter fuitinuit. 
His omnibusCl. Auftor viam tibi parat, ut com-p. 
probet omnes tres fontes fupra adduftos non adeo 
inter fe differre, ut plerumque creditum fuit. Quum 
autem in his Celeberrimo quondam hoffmanno, 
et Cl. springsfeld, qui de induftria de his ther¬ 
mis earumque differentia fcripfit, contrarietur, opus 
eft, ut ad eius attendamus argumenta, eaque probe 
ponderemus. Huic concedit quidem difcrimen, 
quod in quantitate et pondere diuerfo partium con- 
ftitutiuarum horum trium reperit atque probauit 
fontium; licet terram feleniticam cum alcalina, quaep.SS» 
omnino, quum haec ab acidis foluatur, illa ab eis re¬ 
linquatur intafta, inter fe differunt, confundere no¬ 
bis Cl. Auftor vifus fit: nihilo tamen minus dubitat, 
num ab hac diuerfitate adeo diuerfus expeftari poflet 
effeftus? Si vero talis detur, tunc certe non calidifli- 
mum fontem, Brudel diftum, fed tepidiffimum, fon¬ 
tem fcilicet molarem, pro fortiffimo efle habendum 
autumat, bergervs, schachervs, in primis 
vero hoffmannvs reliquique qui de hisce thermis 
fcripferunt, in ea fuere opinione omnes, fontem 
molarem efle mitiorem altero furiofo, hinc imbecilli¬ 
bus, delicatulis, tabidis, uno verbo maxime debili¬ 
bus praefcribendum. Sed Cl Auftor contrarium fla¬ 
tu it. Sic enim argumentatur. Illud medicamen p. 89* 
tum, quod in fua compofitione dimidio plus conti¬ 
net falis laxatiui prae altero, neceflario etiam fortius 
eft dicendum. Secundum experimenta autem a Cl. 
springsfeld cum his aquis fafta, in una libra 
aquae molaris duplo fere plus falis illius medii laxa¬ 
tiui reperitur, quam in eadem copia fontis furiofi. 
Vt itaque illa fortior fit, neeefle eft. Licet contra 
hoc 
