P‘39* 
P-43- 
c 33) 
uam et componentem partem aquarum ferratarum 
confiderauit, quicquid etiam Cl. seipivs pofthaec, 
in nouiffima editione tractatus fui *, contra nouam 
hanc fententiam moneat. Praefentia aeris elaftici in- 
clufi, uti nos quidem opinamur, non tantum tam 
certa eft, ut in omnes fere fenfus incurrat , fed etiam 
tam necefiaria, ut omnes acidulae fi aer auolauerit, 
vappidae reperiantur. Qua de re fecundum Cl, Au- 
ftorem non fatis cauti in illo conferuando elTe pofiii- 
mus. Inde petenda quoque eft ratio, cur eius modi 
aquae ad fcaturiginem ipiam maiore cum fru£tu bi¬ 
bantur. 
In quinta et ultima fectione de ferro, quo aquae 
Forges abundant, quaedam adhuc proponit. Hoc 
ex ochra, quae omnes canales, quibus aquae vehun¬ 
tur, obducit, probat. Ferri enim particulas non 
folum ex ea ope magnetis extraxit, fed etiam admi- 
ftione fpiritus acidi vitriolum ferri inde parauit. Tan¬ 
dem excufationem addit, quod coquendo, deftillan- 
do, infpiftando has aquas non traftauerit,: quae no¬ 
bis, ut verum fateamur, non fatisfecit. Amplio¬ 
rem tamen tractatum de his aquis fe efie olim editu¬ 
rum, fpem facit Fortafle ea, quae iam defidera- 
mus, tunc ibi inueniemus. 
In fine adiicit Cl. Au&or adhuc modum, quo 
ferri vitriolum ex aquis mineralibus parari et fifti pof- 
fe fibi perfuadet. Sumfit quatuor libras aquae mine¬ 
ralis , has additione fpiritus cuiusdam fulphurei fatu- 
rare tentauit. Hoc pun£Ium, quod faturationis che- 
mici vocant, tunc acquifitum credit, quando mix¬ 
tum admiftione fyrupi violarum neque viridi, neque 
rubro tingitur colore, fed coeruleum manet. Omnem 
hanc mifturam coquendo ad ficcitatem infpiffat, et 
de malfa remanente affirmat, illam verum elfe vi¬ 
triolum 
* seips Befchretburtg des Pynnonter Mineral- Wajfers. 
Hannover, 1750, p. 143 et 144. 
