c T 35) 
nis reducendis, et alcalina calcibus non falinis reftitu- 
endis impendi poffunt. Paradoxa reduftio efle vide¬ 
tur, cum calces metallorum ab acidis fa&ae, per aci¬ 
da iterum reducuntur. Rem vero ita elle Cl. Auftor 
demonftrat folutione auri, cui fi acidum phosphori 
adiiciatur et mifcela e retorta deftilletur, pars auri 
aliqua in refiduo redu&a deprehenditur. Redudtio 
metallorum acidis corroforum poteft quoque fine al- 
cali adiefto fieri fola fufione, fed modo fub cer¬ 
ta conditione. Calces metallorum funt vel fixae, 
vel volatiles, ad quas pofteriores refertur luna cor¬ 
nea atque faturnus corneus; utraque calcium genera 
peculiares procedendi rationes in reductione exigunt, 
quae a Cl. Auftore ante oculos ponuntur. In reliquis 
paragraphis adduntur quaedam de pondere, quod 
metalla fub,reductione perdunt, et de difficiliori fu¬ 
fione calcium metallicarum. 
Capite vigefimo feptimo comprehenditur amal-p.504. 
gamatio. Statim ab initio huius capitis dicitur, quae- 
nam operatio chemica fub illa intelligenda fit. Quo 
faCto metalla definiuntur, quibuscum mercurius fa¬ 
cilius aut difficilius coit; fcilicet ifte cum plumbo, 
bismutho, zinco atque ftanno promtiffime in amal- 
gama abit, paulo difficilius cum auro et argento, ae¬ 
grius cum cupro et regulo antimonii, omnium diffi¬ 
cillime cum ferro. Poft modi et rationes traduntur, 
quibus mercurius optime cum fupra didis metallis 
amalgamatur. Sic auro, argento, plumbo atque 
ftanno mercurius optime unitur, quando corpora ifta 
ante comminuta aut granulata, aut laminafea, cale- 
fafta aut fufa ipfi mercurio probe calefa&o mifeen» 
tur, isque ipfis dupla aut tripla ufque ad decuplam 
adiicitur, maflaque fpatula lignea agitatur, donec fa- 
Sa fit mifcela intimior. De amalgwnate argenti fi- 
mul notatur, quod hoc maiorem grauitatem fpecifi- 
cam monftret, quam haec duo corpora ante com- 
miftionem coniun&im habuerunt. Amalgamatio 
I 4 mer- 
