(162) 
peripneumoniae, nothae aliis diCtae, genus, hiema¬ 
li ut plurimum tempore obuium, in quo ferofa ma¬ 
gis, quam biliofa, humorum colluuies pulmones 
faepiusque fimul primas vias obruit: aduerfus hoc 
igitur, ne in violentam degeneret inflammationem, 
lenioris emetici valebit ufus: interim, quum inflam¬ 
mationis vim femper refpicere debeat medicus, fub 
finem diflertationis colligitur: Ergo raro peripleumo¬ 
niae vomitorium. 
Breui igitur inflammationis theoria praemitia, in 
obtinenda eius refolutione totus efle iubetur medicus, 
cui vero contrariari dicuntur vomitoria, quorum 
quippe efficacia fanguinis iam candentis nimium ae- 
ltus augeatur, cordis arteriarumqUe motu inde ma¬ 
gis aufto: perpauca enim efle Cl. AuCtor ^flerit, quae 
line irritatione ventriculum atque infeflina vacuent, 
lubricantium potius nomine infignienda: quin et ge- 
neratim dicendo, ea, quae per inferiora purgent, 
tutiora efle illis, quae ventriculum euerrant, quum 
ventriculo minus fenfibilia et contraftilia efle foleant 
intsftina, ipfique illi medicamento decuplo maiorem, 
in quam agere poffit, praebeat fuperficiem: in vo¬ 
mitu quoque excitato, praeter motum vermicularem 
in contrariam aCtionem femper cum aliquo periculo 
immutatum, aliarum quoque partium, in primis 
diaphragmatis omnilimque refpirationi inferuientium 
organorum, in confenfum traClorum, functionem 
perturbari: maiorem vero in vafis obftruftis, ad re- 
ferandum infarCtum, a non nullis quidem medicis» 
expeClari pofle creditam, haud fieri ofcillationem; 
metum e contrario efle, ne, vicinorum vaforum tan¬ 
tum ab inflammatione liberorum, elatere autlo, rum¬ 
pantur ea, peCtorisque igitur aeque ac abdominis in¬ 
flammationes, funefta inde fanguinis oborta profu- 
fione vel gangraena, finiantur: quid? quod praepo- 
fterum vomitoriorum ufutn inflammationes ipfas fub- 
fequi faepius per experientiam compertum fit. 
