(163) 
Applicantur deinde huc ufque in genere difla ad 
ipfam peripneumoniarq, cuius tria fumma recenfentur 
genera, catarrhofae nimirum, aliis non male rheuma¬ 
ticae di£foe, eryjipelatodis atque /anguineae, in quibus 
omnibus, pro anni tempeftate, viuendi ratione aut 
temperamento aegri variis, maior minorue inflam¬ 
matio fanguinisque incendium obferuari dicitur. 
Quodfi igitur primum illud genus occurrat, quod 
alii notham appellare malint peripneumoniam, magna 
quidem fymptomatum fimilitudine, fed mitiorum ad 
reliquas vere inflammatorias eius fpecies accedens, 
idque vel nullius, vel leuiffimae tantum inflamma¬ 
tionis particeps deprehendatur; ex naufea vero, vo¬ 
mitu, diarrhoea ferofa, lingua humidiore, cute mo¬ 
derate tantum calente, hypochondriorum alterutro 
fimul et ipfo pe£lore faepe vehementius affe£lo, arte¬ 
ria lenius molliusque pulfante, ipfoque fanguine, ex 
vena extra£to crufta ifta inflammatoria non teclo; 
quodfi nempe ex his enarratis fymptomatibus appa¬ 
reat, lympham crudam indigeftamque pulmones at¬ 
que primas vias obruere; fiue praegrefla ventris in- 
gluuies, vel pituitofum aegri temperamentum, vel 
frigida aura perfpiratio“nem corporis fupprimens at¬ 
que repellens, incaufafint: tum illico, ne grauius 
aliquod luccedat malum, redundantis iftius feri co¬ 
pia, dato vomitorio, ex corpore eliminari debet. 
L % 
XVIII, 
