quae febribus fuperueniunt, easque, fi diebus de¬ 
cretoriis accidunt, iudicant. Caput igitur decimum ip. 148. 
quartum determinat, quando venter fufusfebricitanti¬ 
bus conueniat. Omnem hic do£lrinam de crifi, et 
diebus criticis ex antiquorum monumentis repetit Cl. 
Auftor, fimulque docet alui deiefiiones in quibus¬ 
dam febribus omnino certis diebus aftignari. In ge¬ 
nere autem notat facilem aluum in omnibus febribus 
adftricta femper meliorem efte, quare inter bona 
figna illam non folum pofuit Hippocrates, fed 
etiam cibis, potionibusque, qui ventrem molliunt, 
aluum liquidam feruandam, aut lotione quoque du¬ 
cendam, fuafit. Poftquam haec de plurimis febrium 
generibus affirmauit, ad fingulas earum fpecies pro¬ 
greditur, accuratiusque definit, quando et quibus 
diebus et remediis in reliquis febribus, e. g. conti¬ 
nuis, biliofls, peftilentia, peripneumonia, pleuriti- 
de, hepatitide etc. cita aluus conducat, et mouenda 
fit. In Capite decimo quinto caujfam proximam ven- p. 20,0. 
tris fluxus expendit, illamque non unam et fimpli- 
cem, fed variam et multiplicem, pro conditione fub- 
ieffi, et afliimti, aut medicamenti pronuntiat. Li¬ 
quida enim copiofius ano eiiciuntur, vel fi inteftina 
fortius contrahuntur, aut vis, qua humores ad ea 
pelluntur, augetur. Vel fi alia excretio minuitur, 
aut perfpiratio fenfibilis cohibetur, tunc materia 
quoque uberius ad anum vertitur. Vel fi venae bi¬ 
bulae et reforbentes conftringuntur, et humores illos 
praeterlabi, et ano exire coguntur, faepe etiam af- 
fumta, aut medicamenta lingulari gaudent vi, qua 
inteftina follicitant, et aluum frequentius mouent. 
Multa hic de purgantibus, eorumque operandi mo-p,2 13 
do affert Nofter, quem minime in folo ftimulo, aut 
alia caufla, fed in peculiari quadam proprietate, qua 
illa ab initio fummus inftruxit rerum conditor, et 
quae nunquam fatis explicari poteft, quaerendum 
efte cenfet. Hac occafione ad cantharides, eorum- 
que 
