e»® (492) 
exprefie dicit; fed refpeStiuam, aequalem ponit pon¬ 
deri corporis humani aliquantum audo. Dari quo¬ 
que maximum et minimum in vi cordis profitetur: 
hoc in eius tremore, htnro&vpiq. et vita minima; il¬ 
lud in valde violenta palpitatione cordis obferuari 
’ perhibet 
p. 212. Progreditur Cl. Audor in libro quarto ad vafa 
corporis humani, et quae eo pertinent . Arterias fen- 
fibiles componi docet ex cylindris inaequalibus, fen- 
fim decrefcentibus, pro maiore a corde diftantia, fi- 
mulque refutat illos, qui eas pronuntiauerunt coni¬ 
cas. Robur vaforum pendet a tpbore membrana¬ 
rum et fibrarum illa componentium. Fibrae autem 
arteriarum funt mufculares, quare de iis valet, quae 
de mufculis, quod fint irritabiles: fed quatenus funt 
folidae, funt elafticae et centradiles, hinc duplex vis 
in arteriis confideranda venit, una infita, quae pro- 
uenit ab elatere, et altera fuperaddita, quae latet 
in natura mufculari, feu irritabilitate. Non nulli 
hanc elaterem vitalem , illam naturalem vocarunt. Ex 
hac diftindione apparere ait veritatem paradoxi, 
quod arteria, pro fui maiore a corde diftantia fit ma¬ 
gis elaftica, aft minus irritabilis, hinc quoque in ul¬ 
timis arteriolis irritabilitas minor. Arteria euane- 
fcens, fecundum Audorem, mutatur in venam fine 
medio quodam corpore, ita, ut arteria et vena fint 
vafa continua. Vaforum quoque ordines adprobat, 
et ex fuppofita globulorum rubrorum diuifione ad 
mentem Cl. boerhaave explicat, fimulque infer- 
tionem didam in ratione ordinum fieri contendit. 
Inquirit nunc in caufas, quae motum fatrguinis per 
arterias adiuuant, et quae illum retardant. Non le- 
ue obftaculum in fanguinis naturali inuenit vifcidita¬ 
te. Globulos tamen fanguinis, ut anguftias fupe- 
rent minimorum vaforum, elongari credit. Negat 
adtradionis vel adhaefionis vim in vafis minimis, 
tanquam tubis capillaribus, aliquid ad faciliorem vel 
velocio- 
