mm (598) 
commentario, omniaque, quae ille protulit, cenfo- 
p, 37j .ria virgula notat. Haec eft vera hiftoria litis, atque 
ratio fcriptorum promulgatorum. Diuifus eft libel¬ 
lus, uti fupra monuimus, in duos tomos. Incipit 
nunc fecundat , et commentariorum quartus , qui, uti 
nos quidem iudicamus, eft utiliffimus, optimisque re¬ 
fertus obferuationibus. Oftendit Cl. Auflor in hoc 
commentario in amputatione tra&anda pauciffimum 
ab arte chirurgica fieri, plurimum atque optimum a 
natura e fle expe&andum. Hanc operationem per fe 
latis periculi plenam iudieatCl. AuBor, id, quod peri¬ 
culum acceffionibus, quae illam plerumque comitan¬ 
tur, multum augeri dicit, licet ars chirurgica omnem 
adhibeat operam atque curam. Poftquam omnia 
ponderauit, quae in fauorem .amputationis dici que¬ 
unt, etiam pericula et incommoda, quae.amputatio¬ 
nem immediate fequuntur, perpendit, ex quibus 
non exiguum eft, amiffio membri. Maximam diffi¬ 
cultatem inuenit poft pera&am amputationem in re- 
ftituendo fanguinis in parte mutila circulo, eiusque 
aequilibrio per totum corpus rurfus diftribuendo. Iil 
hoc eniin Cl. Auclor primariam rationem quaerit, 
cur tam pauci membris amputati morti eripiantur. 
His praemiffis, colligit veteranum chirurgum, qui 
experientia didicit, quid valeat ars, quid valeat natu¬ 
ra, potius diftuafurum, quam confuiturum efle am¬ 
putationem, quia plures inde mori, quam curari vi¬ 
dit: iuucnem e contrario atque nouitium, fine multa 
haefitatione illam aufururp. Haud injque igitur taxat 
chirurgos gallicos, qui nimis faciles ipfi huc ufque 
p.440. vili funtin adhibenda amputatione. Caufam ineo po¬ 
nit , quod multi incipientes chirurgi, vel ab eorum 
magiftris, vei fcriptoribus, qui non nulla vulnera 
nimis periculofa, et fine amputatione incurabilia, fibi 
finxerunt, vel nimis timide reddantur, vel praeiudi- 
ciisita abripiantur, ut eius modi vulnera, alio modo, 
quam amputatione, tcntare non audeant. Hinc fe- 
dulo 
