600 Wisconsin Academy of Sciences , Arts, and Letters . 
Maledicta textum glossa quae vitiat bonum. 
At grande factum est temporis dispendium; 
[170] At, Mome, non est; Mome mentiris, nihil 
Studijs remissum est publicis, id fabulis 
Tempus tributum est, quod solet tribui iocis, 
Somnoque, colloquijsque, doctoque otio. 
Bene collocati temporis fructum, Chorus 
[175] Praestare noster, Mome, maiorem potest, 
Qu&m discipline quispiam Momi editus. 
An tu poesim despicere doctam audeas? 
Senecamne tu recitare iacturam putes? 
Cuius vel vnum, Mome, versiculum, tibi 
[180] Praepono, similibusque sexcentis tui. 
Cuius vel vnum simile carminibus, meum 
Benigna carmen malo posteritas legat, 
Quam quicquid vnquam Momus ingenio efferat. 
At sumptus ingens; at tibi gratis licet 
[185] Spectare, Mome; nemo te stipem rogat, 
Nisi forte veniam, quam, tibi iuxta est graue, 
Praebere vtramque sumptus est ingens tibi, 
Nobis mediocris; nemo propterea minus 
Fouebit inopes; absque eo, nemo magis 
[190] Leuabit. (Ad quid ista perditio est, Here?) 
Mala, Mome, vox est, est, vbi parcas, locus, <^sig. F6 verso> 
Suus est honesto sumptui, suus est iocis, 
Ludis, choreis; serijs etiam est suus, 
Lachrymisque nobis temporis sine te, satis 
[195] Vtriusque ratio constat, haud Momo est opus. 
Tu flere, vel ridere, flagitium putas? 
Nos histriones, hanc Domum, Circum vocas? 
Tu tollis hominem ex homine? tu parte alters 
Constare credis? nostra tibi soli, impudens 
[200] Visa est iuuentus, ingenua, casta, elegans, 
Generosa, docta? tu Domum tantam arguis? 
Academiae tu iudicia nihili facis? 
Impune damnas? turpe sit nostro Gregi 
Egisse; num spectasse, tot doctis viris 
[205] Satis est decorum? vtrinque par surgit nefas, 
Tu norma rerum, temporis, sumptus, ioci? 
An tu pudoris regula, decori artifex? 
Morumne tu mensura, vitaeque arbiter? 
Quae dixit in nos alia, diluere haud placet; 
[210] Has esse partes arbitror vestras, Chorus 
Ad vos recurrit noster, a vobis opem 
Expectat, exposcitque suppetias malo; 
Gregem tueri, muneris vestri putat. 
Nam culpa vestri tot a candoris fuit, 
[215] Quae nos cothurno, quaequc nos socco induit, 
Et dulce, si quid hinc fuit, vestrum fuit. 
Authore tali, qualis hie coetus coit, 
