Monographia Tiliae gcneris. 
I i 
C. Foliorum margo. 
Folia turionum et arborum decacuminatarum et ramorum deputatorum 
plerumque a forma ceterorum digrediuntur; sunt enim umpliora et saepe 
lobata. Ejusmodi formae discrepantes post aliquot annos formam normalem 
nanciscuntur. *) 
Obseryanda igitur sunt folia ramorum integerrimorum. 
Inyeniuntur etiam arbores, quarum folia plurima Integra, pauca tarnen 
lobulata sunt; tum numerus major discrimen facit. 
D. Foliorum pubescentia. 
Pubescentia foliorum, ubi adest, admodum yaria inyenitur. Pagina 
superior plurimorum est glaberrima , vel pilis deciduis aut sparsis vestita. 
Pagina inferior yel est glabra, yel deciduo - pubcscens, birsuta, yelutina, 
tomentosa , pilis singulis yel stellatis. Folia noyella fere semper sunt pube¬ 
scentia. In Tiliis nonnullis americanis folia superiora ramuli dorso densain 
habent pubescentiam, quae in inferioribus foliis paullatim evanescit , ita 
quidern , ut non raro folia superiora utrinque sint velutina, inferiora yero 
glaberrima. 
In schemate solum de pubescentia dorsi foliorum mediorum ramuli 
et eyolutorum sermo est. Barbulae in angulis neryorum pubescentiae non 
adnumerantur, et pili ibidem de cid ui non respiciuntur. 
E. Inflorescentia. 
Pedunculus cum pedicellis serius crescit quam folia, inde anthesi 
peracta primo obseryandum est, an inflorescentia foiio breyior sit, aut 
aequalis aut longior. Longitudo folii autem determinatur longitudine neryi 
primarii usque ad basin apicis laminae , apice ipso yariabili excepto. 
F. Bractearum longitudo. 
Bracteae yel sunt breviores quam inflorescentia, aut aequilongae, aut 
longiores, quae notae plurimum yariant in uno eodemque individuo ; attamen 
notanda sunt sequentia : 
1. Bracteae cymam no veil am semper superant. 
2. Bractea cymam florentem aequans a cyma fructifera saepe superatur. 
3. Tiliae paryifoliae foliis minimis, et quae in solo macro crescunt, 
plerumque bracteas inflorescentiam superantes habent. 
4. Bractearum Jatitudo yariat pro conditione soli et naturae. 
In scliemate igitur de illis bracteis agitur, quae quasi medium tenent, 
i. e. quae in ramulo nec supremae nec infimae, et quae praeterea cre- 
briores sunt. 
') Ortmann, in „Flora“ 1835. p. 502. perperam putat, Tiliam foliis lobatis (T. vitifolia Host) 
tan ummodo in individuis frutescentibus inveniri. 
2* 
