Monographia Tiliae generis. 
31 
A* B* C D E F G . . 
1. Folia mediocria, basi cordata, yel saepe truneata, subtus virescentia; 
barbulae parvae, pallidae; cyma multiflora, folio brevior; bracteae latae^ ad 
basin attenuatae. — Rarissime in Proy. Gilar ! A T. grandifolia cyma differt. 
3. Tilia grandifolia Ehrh. 
Foliis mollibus, pilosis rarius glabris, subtus viridibus-, fascicu- 
lorum yasorum angulis pa 1 lid e-barbatis. Inflorescentia pauciflora, rarius 
multiflora, pen du 1 a ; pedunculo basi nudo vel bractea usque ad imam basin 
decurrente alato; corolla explanata; filamentis basi liberis aut irregulariter 
adelphis, nonnunquam pluribus dilatatis ; stylo post anthesin vix elongato; 
nuce lignosa dura regulari, costata. Ramulis petiolisque glabris 
aut pilosis aut yillosis. 
Folia uniyersim opaco-viridia, coronam confertim tegentia, delapsa 
sordide-fusca aut fusco-viridia, forma et magnitudine perquam varia. Pedun- 
culi longitudo varia. Cyma cum adnata bractea sub eadem pendula seu de- 
clinata, folium nunquam longe superans ; flores odori ; stamina numerosa, 
diyersae longitudinis. Nux saepe magna, globosa, oblonga, apiculata, 
rotundata, yel depressa , costis saepe acutatis. 
In montibus crescens plerumque frutescit, foliaque sunt firmiora, nitida, 
flores subaurantiaci. 
Notae empiricae : Folia diversiformia, mollia, aspera, subtus viridia* 
Stadia phaenologica l..c. sunt sequentia: Pagina superior primorum 
foliorum apparet die 20. Aprilis; Primi flores explicantur die 12. Junii; Prima 
semina maturescunt die 5. Augusti \ Defoliatio perficitur die 2. Noyembris. 
Synonyma. 
T. europaea L. ß. d. s. 
T. a. sativa Hall. 1. c. 
T. communis y. grandifolia Spenn. 1. c. 
T. cordifolia Besser Fl. Galiciae. 
T. corinthiaca Bose. Nouy. cours d’Agric. 
*) Planta, quae extrema montium ora vento perflata incolit, scabro et retorto vestitur habitu, caudice 
humili rontorto et strigoso, crebris nodis, prominulis torulis, rigidisque spinis tumebit. Jam Amio 1588 
Baptista Porta, Phytogriomonica pag. 9. 
