9 &9& ( 4*3 ) 5&C3& 
pungente, vel a liquore quodam excitari putat; in¬ 
ternam vero, cum mufculus ad exemplum cordis, 
quod intus cauum eft et a fanguine ad contra&io- 
nem follicitetur, itidem in interioribus cauitatem 
habeat, et neruofum fluidum recipiat, ab huius fti- 
mulo excitari mufculosque a folo eius conta&u ad 
contractionem inftigari, autumat. Cum porro, 
ex fententia Cl. AuCtoris, vigor contraCtionis a libera 
communicatione, quae eft inter genus neruofum et 
mufculare , pendeat: fequitur etiam, vt interna 
irritabilitas exquifitiffima fit, externi vero ftimuli ef- 
feCtus vix notabiles producant, nifi eorum a£tio ab 
interno ftimulo adiuuetur, hique ipfi internum fti- 
mulum excitent. Ex his coniicit, fluidum nerueum, 
cum fibras mufculares continuo ad contraCtionem 
impellat, tonum earundem moderari, diCtique flui¬ 
di influxum, plus minus aequalem, effectus earum 
relatiuos dirigere, et aequilibrium tenfionis earum 
reciprocae vel conferuare, vel turbare, easdemque 
ad fenfatioiles externas plus minus fenfibiles red¬ 
dere. Porro quoque, vel folam abundantiam flui¬ 
di neruei et celeritatem eius et acrimoniam, vel 
cum cauflis irritantibus externis coniunCiam contra¬ 
ctiones mufculorum duplicatas feu auClas produce¬ 
re, colligit. 
Ad definiendum fpafmum, fecundum s t a h Li i p 
et hoffmanni theoriam, quatuor fibrarum mu- 
fcularium affeCliones, nimirum tonum, atoniarh, 
fpafmum et conuulfionem attendi, iubet. Tonum 
tenfionem fibrarum naturalem appellat, atomam 
earum relaxationem efle, monet, fpafmum earun¬ 
dem rigiditatem aliquantum aufiam dicit, conuulfio¬ 
nem vero nominat, fi tenfio mufculorum ad gra¬ 
dum valde notabilem euehatur. His praemfifis, 
fpafmum definit, qui ex eius fententia eft augmen¬ 
tum toni fibrarum vel virium, quas ad contractionem 
imp en- 
