s&& (415 ) iMk 
egit, vlterius declarat, harumque affeQionum mu¬ 
tuam relationem confiderat. Ad fex autem mo¬ 
menta hac in re attendere iubet. Primo nimirum 
fibra firma atque compa&a effe, et absque vllo pe¬ 
riculo rupturae magnas violentias ferre poteft, quo 
in cafu ea parum irritabilis eft. Secundo fibra mol¬ 
lis et flexilis effe poteft; quae facile cedit et parum 
reagit; haec itidem minus irritabilis eft. Tertio 
fibra debilis effe poteft, neque extendi fe patitur, 
quo in cafu paruae cauffae infignes effetius produ¬ 
cunt, fibraeque admodum irritabiles tunc funt, at¬ 
que facile conuelluntur. Quarto fibra, licet; a na¬ 
tura robufta fit, fi nimis tenditur, vt fibra debilis fe 
habet, et valde irritabilis tunc effe folet. Quinto 
fibra, antea robufta, ob praegreffam tenfionem, de¬ 
bilis effe poteft, ita, vt fimilis fit fibrae fecundi 
et tertii momenti: talis per relaxationem irritabilis 
fa&a eft. Sexto demum fibra, quaecunque etiam 
fit eiusdem tela, plus minus irritabilis effe poteft, 
prout ftimulus plus minus infignis eandem afficit. 
Cum enim notio irritabilitatis rationem fenfibilitatis 
vitalis inuoluat, patet, irritabilitatem fibrae eo ma¬ 
gis infignem effe, quo magis a&ioni cauffarum irri¬ 
tantium eadem expolita eft. Ne autem irritabilitas 
in ftatu naturali nimia fit, natura id praeftitit, vt 
fines neruorum tenuilfimo inuolucro vel humore vi- 
fcofo obducerentur. Quodfi nunc inuolucra haec 
a cauffa quadam remota funt, fibras in ftatu irrita¬ 
bilitatis nimiae fe habere, liquet. Ex his colligit 
Cl. Auclor, aftionem cauffae irritantis,, e. g. vene¬ 
norum tam fortem effe poffe, vt etiam cauffae na¬ 
turales fibras rupturae periculo exponant; vel fibras 
adeo denudatas effe, vt omnem cauffarum agen¬ 
tium imprelfionem fuscipiant, vel demum vim cauf¬ 
fae agentis et fenfibilitatis fimul praefto effe, vt fpaf- 
tnus feu conuulflo producatur, Vt itaque fpaf» 
mus tollatur vel praeuertatur , ad quatuor indicatio¬ 
nes 
