i|g& ( - 4*7 )- S&sij 
/ 
1750 editionem, e recenfione lindenix. Prae¬ 
ter notabiliores editiones, quas p. 1 z praefationis 
commemorauit, et in titulo vetuftiffimorum libro¬ 
rum nomine indicauit, vfus efl variis leftionibus li¬ 
bri o&aui, ab an t. cocchio a. 1754 e cod.Flo¬ 
rentino prolatis, copiolis illis quidem, fed raro vtir 
libus. Ex quo Cei. k rauSius conclufit, fi ne in 
eo quidenr celsi libro, qui omnium maxime ve¬ 
xatus effet, ab antiquo codice, plurium varias le¬ 
ctiones continente, multum adiuuari potuiffet, tan¬ 
to minus fruttuum ab aliis codicibus in aliis libris 
exfpeCtandum videri. Illud etiam fatetur, fe confe¬ 
rendis editionibus intellexiffe, Florentinam ed. anni 
1478 efle quouis codice praeftantiorem, quod, nifi 
confultis vbique codicibus, vix defendi poteft. Si 
qua praeterea in re a veteribus aut recentioribus 
celso opera impenfa eft, id. omne krausius 
fe adhibuiffe dicit. In quatuor autem genera lectio¬ 
num textum Lindeniamm diftribuife, primumque fe¬ 
cit earum, quae, etiamfi in reliquis omnibus aliter 
fcriberentur, ita tamen perfpicuae apud unde¬ 
ni v m effient, vt mutari prorfus non deberent : fed 
quaedam, quamuis perfpicua, ab huius ingenio effe. 
Hic ergo lex de deferendo lindenio, aut non 
deferendo, conftituenda erat, cum vna perfpicui- 
tas leftionis, ipfo krausio concedente, non vbi¬ 
que valeat ; neque enim poteft perfpicuitas lin- 
denii omnibus libris opponi; rurfus debet oppo¬ 
ni. In quo nifi editor nonnam certam fequatur, 
crifis mere arbitraria fuerit. Alterum genus eft, 
quod lettiones, in prifcis libris meliores, quam in 
Lindeniana, continet. Sunt et dubie fcripta loca, 
vt nefcias, vtrum lindenium, an priores fe- 
quare, in quibus kr ausius, fi e paucis, ab eo in 
praefatione pofitis, de omnibus concludere licet, 
antiqua reuocauit. Quaedam denique, in prifcis 
libris 
