5&S& ( 494 ) 
plantae tempus vix imitati perfiftant, fed noui etiam 
nutritiis moleculis impraegnati, adducantur. Ad¬ 
ditae tabulae quinque in quinquaginta figuris haec 
momenta exhibent, difquifitu digniflima. 
Breuiter nos momenta, naturam rerum attinen¬ 
tia adduximus, nec non inuentorum nouorum 111. 
Autloris rationem reddidimus, adiecit ex tribus her¬ 
maphroditarum, monophytarum atque diphytarum 
plantarum clafiibus varias delineationes florum ea- 
rundemque partium, a fe ipfo, vt reliquas, delinea- 
fcas et pitlas, quibus fuperiores obferuationeS 
animaduerflonesque illuftrantur et diiudicantur. 
Sunt autem fequentes: in tab. V. corylus fatiua fru- 
Bu oblongo rubente, cuius ftyli in omnibus varietati¬ 
bus rubent. Tab. Vl. aaena , quae ftylura duplicem 
a parte externa per dimidiam fuperficiem, a parte 
interna vero integre plurnofum oilendit. Tab VII 
beta fylaejlris radice craffa, iterum Angularis flyliefl 
conditio, cuius ftigma ex foliolis conflat, intus ve- 
ficulis inftru&is, apice conico excauato. Tab. VIM. 
gramen daBylon efculentum , fanguinella duas tan¬ 
tum eius pingit antheras, et per microfcopium lu¬ 
culenter vidit fligmatum aperturas feminisque inte¬ 
riorem fuperficiem reticulatam. Tab. IX. et X. ce - 
rafa acidijjima /anguineo fucco , ex quibus praecipue 
declarat, papillas non effe vias recipiendo embryo¬ 
ni aptas, fed guttulas exfudantis ex minimis cana¬ 
liculis fluidi. Tab. XI. malum armeniacum maius; 
floris partes, vt priorum, in gemma difquiruntur. 
Tab. XII. malus perfica, eodem modo. Tab. XIII 
onobrychis maior, cuius vt prioris infe&um inhabi¬ 
tans fimul delineatur. Siftitur tab. XIV. malus. 
Tab. XV. pyrus fatiua, quae partibus floris inter fe 
propemodum conueniunt, et ab 111 . linn aeo ad 
vnum genus referuntur. Differentiam tamen de¬ 
texit microfcopium, quo conftitit, fru£tus rudimen¬ 
tum 
