/ 
s , 
s&s& ( 559 ) 
Memdria th o m a e sch.\vengkti ? Medi¬ 
cinae Doloris, Phyfici et Pol i atri apud Haga- 
nos, ProfeiTbris Anatomiae ec Chirurgiae, Le¬ 
poris artis obftetriciae, Senatoris Hagani, Socie¬ 
tatis Harlemenfis Sodalis. ( 
Poftulat interdum medicorum prudentia, impa¬ 
tiens aegrorum taedium bene promittendo minuere, 
ftudiis eorum abuti, et, fi quod forte fuperfuerit 
remedium, quamquam incertum, id euentu pro- 
fpero demonftrando commendare: faepe adeo fpes 
ipfa remediis omnibus potentior eft. Et tamen 
vanitas haec aegrorum, aut, fi lenius appellare pla- 
oet, recuperandae fanitatis naturale ftudium, ple¬ 
rumque in contemtum medicorum conuertitur, 
quos Cum, in aduerfo morbi exitu, faciles in ceden¬ 
do, et necelTitate fere ad hanc lenitatem coactos di¬ 
cere debuiffent, artis parum gnaros criminantur. 
Quae obiurgatio etfi ferenda fortafle erat, fi in 
quosdam propter aegros nonnullos caderet, tamen, 
quoniam cum omnibus et arte omni communicari 
folet, haud dubie iniquiffima eft. Nam fi totum 
illud iudicium de exitu morborum lubricum elfet, 
et fraude perpetua impeditum, fi nec obferuandi 
diligentia, nec comparandi acumen, nec fubtilitas 
concludendi aliquid valeret, quoad quidem huma¬ 
na vis praeftare euentum poteft: aut nemo vnquam 
fuiffet in hoc genere verax; fuere autem multi; aut 
cafu tantum refpondiflet non nunquam euentus. 
Sed totum hoc temeritati cafus permittere, aeque 
foret ineptum, ac diuinandi vim in iis agnofcere, 
qui talia vere praedixiflent. Reftat ergo, vt confi- 
lio et arti fuus honor relinquatur, vt, natura mor¬ 
borum accurate cognita, vfu diuturniore adiun£lo, 
examine et cautione adhibita, difci pofTe iudicium 
de 
