s&9& ( 536 ) 
rum docuit. De pluribus aliis rebus, quas animo 
agitauerat, fcribere impeditus eft, partim contro- 
uerfiis quibusdam, partim laboribus, quos publica 
munera ipfi imponebant. Confcrouerfias enim ha¬ 
buit primum cum lemerio fuper origine mon- 
ftrorum, quam hic in coalefcentia duorum germi¬ 
num, ipfe in primitiua conformatione monftrofa 
vnius germinis, quaerebat; deinde cum monroo, 
et denique cum Cl. ferrenio. Multas autem 
ipfi occupationes dedit quum officium Do floris Re¬ 
gentis in Facultate Medica, tum munus publici Pro- 
fefloris Anatomiae in horto regio, quod anno 1743 
na£tus erat, tum medicinae praxis, in qua aeque 
affiduus, atque in ceteris officiis fuit. Summa in 
eo fuit modeftia, et femper credidit, plus fibi efle 
honorum et fortunarum, quam meritus fit. Hinc 
titulos illos honoris, quos ambire nunc hominum 
litteratorum mos eft, nunquam affeflauit; quod 
enim in numero fuit fodalium Academiae regiae Be- 
rolinenfis, eum ipfi honorem haec Academia vitro 
detulit. Et quum eius amici, ipfo infcio, obtinue¬ 
rant, vt falarium eius a rege augeretur, ipfe hanc 
eorum operam et ftudium irritum fecit, quia non 
potuit perfuaderi, vtid augmentum peteret. Sed 
hoc vitii in eo eft deprehenfum, quod nimis facilem 
fe aliis praebere fueuit, ad eorum fententiam am- 
ple&endam. Quamobrem, qui eum norant, vt ex 
eius do&rina et experientia, quantum pollent, fru- 
flum fibi caperent, cauere folebant, ne poft alios 
fententiam fuam de aliqua re diceret. Cui eidem 
vitio, vt nobis quidem videtur, re£te attribuas, 
quod, Lutheranorum coetu relifto, ad Pontificios 
tranfiit. Etli conftitutione corporis infirma vteba- 
tur, temperantia tamen vitam ad infolitam fepeflu- 
tem protraxit. Marafmo fenili confumtus obiit die 
