5&C3& ( ^54 ) 
' v " # \ S 
rum vitio habent, aliorum, qui in ea efficienda fan- 
guinem craffiim, vifcofum, terreum, circa aut ve¬ 
nae portarum, aut vteri oftia haerentem, admit¬ 
tunt. boerhaavius tandem atram bilem e tene¬ 
bris rurfus eruit, eiquenouam formam dedit. Mi- 
' ratur vero Cl. Auftor illum vnicam tantum melan¬ 
choliae ideam fuppeditare adeoque eum videri cum 
Stahlianis cOnfentire. Verum aflentitur boer- 
h a avio neganti, melancholicum humorem inter 
humores naturales recenferi polle, cum ille femper 
foboles fit vitiati corporis. 
227. Melancholiae igitur et atrae bilis exijlentiam 
commonfiraturus in capite 2., primum ad fanguinis, 
deinde ad bilis naturam refpicit Au£tor> hine pri¬ 
mo loco oftendit: proportionem partium fangui- 
nem conftituentium variare, nunc plus efle par¬ 
tium terreflxium, craffiorum, nunc aquei liquidi. 
Liquida quaeque, rapido motu circuma&a, fi he- 
terogeneis confient partibus, adipifci acredinem 
quandam, alcalefcentem fcilicet volatilem. Hinc in 
eo fanguine, qui multum exercitatus eft, plus pro- 
cliuitatis ad putredinem obferuari, quam in eo, qui 
tardiore motu incedit. Minus quoque a motu di¬ 
lutum efle cruorem, magis ergo folidis foetum par¬ 
tibus, hinc variam pro varietate motus fanguinis 
denfitatem. Melancholiam quamque ab alacritate 
cefiante principium fumere. Alacritatem vero per- 
uiam atque meabilem omnium vaforum conditio¬ 
nem, tenacitatemque debitam, fluiditate tempera¬ 
tam, in liquidis fupponere. Quodcunque ergo, aut 
vafis meabilitatem aufert, aut liquidis debitum teno¬ 
rem impedit, illud alacritatem fimul tollere. Humo¬ 
rum autem eam conditionem veteres fpiflam fimul 
atque acrem voluifle, in qua ingens motus difficultas 
fit, eamque aduftionem et incinerationem vocafie. 
Huius autem duplex genus ledulo difiinguendum 
