S&9& ( <*5S ) 
i)ab iis cauffis, quae, dum motum intendunt, 
tenuitatem etiam principiis fanguineis imper¬ 
tiunt, 2) earum, quae liquidioribus ablatis, te¬ 
nuitate imminuta,fpifiitudinem augent. Priores 
cauflae denfitatem fic diftam inflammatoriam accen¬ 
dunt, pofteriores fpifiitudinem piceam, vifcidam 
conciliant, quam melancholiam licebit nuncupare. 
Hinc in illa tenacitate aquea liquida admiffa iungun- 
tur maflae fanguineae difficilius, faciliusque effluunt, 
et 2) vt fpiffitudo inflammatoria facile in melancho¬ 
liam tranfit, fic fieri poteft huius in illam tranfitus. 
f-foc autem pendere a motu nouo folidis quacun¬ 
que de caufa impreffo. Si vero folida ad nouum 
motum non irritentur, maflam fpiffiorem, non au- 
£ta folidorum actione, conftituere et frigidum et 
ficcum humorem veterum. Perfeuerante hac fan- 
guinis conditione, co£liones neceffario vitiari, hinc 
chylum fpifliori liquori non admifceri, fed per te? 
nuiora vafa maximam partem effluere. Inde vero 
vitali animali fluido defraudari fibras, arefcere, in¬ 
firmari. Arefaftas fibras viuaciores concipere ofcil- 
lationes, debilitatas infirmiores. Hinc fpiflitudini 
melancholicae iungi melancholiam nerueam, id 
quod binis exemplis illuftrat. Alteram vero melan- p. 
eholiae et bilis atrae fpeciem oriri a bile acri vitelli- 
na corrupta. Bilem in hepate fecretam tenuifli- 
mis conflare partibus, hinc facile reforberi et in 
fanguinem refluere, et quoad colorem in porraceam 
vitellinamque abire pofle, quod ii, qui viridia euo- 
munt, probant. Cauffas, bilem in acre acidum con- 
uertentes, ad quatuor capita reducit; 1)vitia fan- 
guinis, glutinofo fpontaneo abundantis, atque v. g. 
chlorofin, infonte vtero, in melancholiam immo et 
maniam faepius degenerem producentis; 2) he¬ 
patis et organorum eiufdem fecretioni et aflerua- 
tioni inferuientium, cum v. g. bilis foia ftafi fine 
; vlla 
