9 $oSe ( 667 ) 
men non fine confcientia malefafli agere, hinc fi 
latens a<Jhuc confcientiae fenfus rite excitatur, eum 
ad faditatem reftituendam conferre poffe credit. 
De prognofi agens monet, plures effe morbos, qui, p 
dum infamam tollunt, mortem inferunt, hinc vulga¬ 
tum illud, infanos, ad mortem proximos, ab infani» 
liberari, non de omnibus valere, refle anno- 
tauit, lafanos longaeuos, fi iuuenes melancholia 
humorali correpti fuerint, rarum effe perhibet, nos 
tamen ex ptochotropheo Waldheimenfi plura exem¬ 
pla in contrarium proferre poffemus. Morbo acu¬ 
to incidente, eos obire ex melancholia mota, in- 
crefeente vero fenfim infaniae cauffa, conuulfionibus 
Corripi et decedere poft infultus aliquos epilepti¬ 
cos, Quosdam apoplexia, plures vero fubita placi- 
daque morte fublatos vidit, Cadauerum luftratio- 
nem libi vix in vno aut altero licuiffe fatetur. Per¬ 
git ad melancholiam, in hydropem, aut phthifin ab¬ 
euntem. Hydropem ab indurato hepate et alio 
quocunque abdominis vifcere deriuat. Vidit quo¬ 
que Nofter fpafmorum quoddam genus, ad diaphrag- 
pia faeuiens, abdominis molem arflare, fanguineo- 
que latici obicem ponere, ita vt hinc nafceretur 
hydrops, nulla interius fenfibus patente obftruflio- 
ne, quod ex aperto cadauere conftitit. Phthifin 
vero, a melancholici humoris influxu pendentem, nec 
fimplicem, nec vniformem effe, pro maiore mino- 
reue indurationis vel erofionis ratione, Ad duo 
vero tantum capita referri poffe, ficeam nimirum 
eamque, quae corpus non fine ingente humorum 
vi exeunte perimat, Siccam, quam cum variis 
exitus modis deferibit, vix aliud fymptoma habere 
quam cum moeftitia atque defperatione coniunftam 
marcefcentiam, quae tamen fub finem morbi omni¬ 
no f 
do, 
'ere difparet. Hanc ficcam vero phthifin aljquan-* 
quali fubito 3 in humidam verti, tuneque leni titil- 
37 S 
