/ 
/ 
tik&A ( 7°9 ) 5&9&C 
cile intelligimus, cur in hoc genere, cui fe totum 
dedicarat, et quo lifcerarum omne Rudium refere¬ 
bat, excellere tantopere potuerit. Vnum illud fu- 
pereft, fuiffe eum focitlm academiae naturae curio- 
forum, focietatis regiae Londinenfis, et teutonicae 
Gottingenfis atque Lipfienfis, denique an. 1740. a 
rege Britannico archiatrum eleXhirq. Quidquid 
librorum Werlhqfianorum exftat, colliget wich man¬ 
nus, medicus celeberimus, et tam optabiles tantae 
doXirinae fruXius, difperfos nimis et abfconditos, 
in manus eruditorum hominum tradet, de quo nos 
quidem nobis vehementer gratulamur, et editori 
iam ante permagnas gratias agimus. Idaee ergo 
fuit vita viri, tota illa, vt diximus, ad vnam nor¬ 
mam eteodem confilio acia. Si non in alia atque 
alia loca vocatus eft, aut adeo tranfiit, in quo magna 
pars hominum fplendorem quaerere folet, at nihilo 
minus confilia eius ab omnibus expetita funt, et 
tota Germania Werlhofianae doXirinae ac huma¬ 
nitatis particeps fuit. Quod qui minus fpleiidi- 
dum putat, gloriam in aliis rebus ponere videtur, 
quae tamen omnis virtute animi, meritis et popu¬ 
lari fama continetur. Finem vitae aliquot annis 
ante, quam adfuit, infanabilis dextri lateris para- 
lyfis praedixit, cuius caudam werlhofius ipfe 
a materia podagrica repetere folebat, quae retro- 
grelfa fpinalem medullam affecerat. Relaxatis tan¬ 
dem omnibus neruis, totoque corpore tremente, 
viXius eft vi morbi, ac d. zd.iulii an. 1767. placide 
exfpirauit, dignus tam longa vita, aut adeo inulto 
to longiore. Sed in pexioribus noftris aeternum 
viuet 
Index librorum, quos edidit CI. w e r l h 0 f i u s. 
Diff. inaug. de medicina feXiae methodicae 
veteris eiusque vfu et abufu.Helmft. 1723.4. 
Yy 3 
Obfer- 
