( 457 ) 5&9& 
mia Burdigalenfis pro explicanda quaeftione de ar¬ 
gilla in vfum agriculturae chemice difquirenda ad 
annum 1767. conftituerat, certauit, neque tamen 
obtinuit. Conqueritur autem Cl. Auctor, ambi¬ 
tum huius quaeftionis nimis amplum e ile, et acade- 
miam melius egifie, fi quaeftionem in duas diuifif- 
fet, duplexque praemium conftituiflet. Quaeftio 
autem haec fuit: Quaefint principia argillae confiitu- 
tiua, et mutationes naturales, quas ea patitur, et quae 
jit methodus , ad quam argilla fertilis reddi pojfit. Cum 
videret Nofter, quaeftionem hanc ex tribus mem¬ 
bris conftare traftationem quoque in tres partes di- 
vifit. Primo nimirum oftendit, quae fint argillae 
partes conftitutiuae, deinde mutationes naturales, 
quas patitur argilla, pertractat, tandem methodum, 
ad quam argilla fertilis reddi poftit, explicata 
Argillam ex terra vitrefcibili, cum acido vitrio p 
lico coniuntta, conftare, per experimenta chemica 
probare annititur, ita tamen, vt pro diuerfis argil¬ 
lae fpeciebus diuerfam ditti acidi copiam, in aliis 
maiorem, in aliis contra minorem animaduerteret. 
In vniuerfum tamen, acidum vitriolicum argillis co¬ 
loratis maiori femper in copia inefle, quam albis, 
hasque femper minus tenaces minusque glutinofas, 
quam coloratas, efle notat. In caufas inquirens 
Nofter, cur argillae albae minus glutinofae-fint, pri- 
irk) oftendit, defectum hunc eo deducendum efte, 
quod moleculae earumdem minus fubtiles fereque 
femper cum magna quantitate micae commixtae 
fint, qua in re tamen Cl. Auctori aftentiri non pof- 
fumus, fiquidem manifefta exempla argillae albae 
proftent, quae partes fubtiliftimas et ab omni micae 
interpofitione liberas oftendunt. Altera caufa, 
quam addit, magis probabilior videtur, fi dicit, eius- 
modi argillas naturam fenfim mutatam oftendere, et 
acidum earum quoad partem euanuilfe, ita , vt cha- 
Ee 3 racter 
