p. * 85 >- 
p.n. 
p. IP 4 . 
S&9& ( 49<J ) 
aliisque vifceribus. Quam quidem rem vlterius 
difquirendam et definiendam efle arbitratur. 
8) Meletemnta de putredine animali et morbis 
putridis. Traduntur hic obferuationes, quae partirii 
diuerfitatem, partim mutationem animalis putredi¬ 
nis et morborum putridorum continent. 
In parte lecunda haec fequuntur. 
i) De epidemicorum morborum differentia et ra¬ 
tione eos obferuandi. Cum in vrbibus, frequentia 
incolarum celebribus, ob varios diaetae errores, mor¬ 
bi non folum copiofiores, quam in iis, qui ruri vi¬ 
vunt et fimplici viftu vtuntur, deprehendantur, fed. 
hi ipfi morbi magnam habeant diuerfitatem, eo ma¬ 
gis enitendum efle Nofter arbitratur, vt fallaciae 
fignorum intelligantur et notitia morborum epide¬ 
micorum non tam vniuerfalium, quam qui vni alte- 
rique vrbi et prouinciae fint proprii, acquiratur. 
Endemiorum et epidemicorum morborum confinia 
non fatis internofci poflunt. Aer quidem horum 
generationi inferuit, inprimis autem fubita eius mu¬ 
tatio. Nec raro ipfa nutritio et hos morbos nutrit. 
Nec defunt aliae cauflae eosdem efficientes. Suadet 
propterea Cl. Au£tor fingulares plures obferuatio¬ 
nes colligere et ex iis vniverfi morbi indolem defi¬ 
nire. Atque hic opus eft fumma Cura, cauflfas occa- 
fionales et praedifponentes attendendi, quae mor¬ 
bos vel exalperent, vel mitigent, vt fymptomata 
Conflantia et variantia inde definiri queant. Nec 
minus adiumentum efl ad indolem morbi indagan¬ 
dam methodus medendi, quae minime fele£ta, fed 
cuilibet aegro accommodata efle debet. Contagio- 
fis porro morbis definitis, illi in duo difpefeuntur 
genera, quorum prius illos attinet, qui ex epidemiis 
vniuer- 
