9&5& ( 5 20 ) 3 ^ 
tatio. Haec autem incifio, cum horizontalis jfit, 
effluuiumfucci proprii efficit, qui la&eus et gluti¬ 
no fus facile infpiflatur, et plagam vernicis ad inftar 
p. 7 2, obducens tranfudationem humorum impedit: quod 
etfi non fiat, aflio tamen aeris et folis, difcifia va-' 
forum orificia comprimendo, idem praeftat. Ne¬ 
que vero incifio, perpendiculari etiam directione 
fa£ta, neque terebratio,licet plagae apertae maneant, 
conferuare arborem poffimt, nili fimul auferri vitiata 
radix, et fibrae nouae in fuperficie terrae horizon- 
taliter proferpentes eiusdem vices fupplere queant. 
Errant etiam, qui nonnifi tenuiores ramos praeci- 
p. 74. dunt: gemma potius iunioris ramuli fuccrefcentis, 
quo maior ipfi in cortice duriori perforando refi- 
ftentia fuperanda fuerit, eo maiorem ipfa firmitatem 
et vigorem confequitur. Saepius etiam nimia copia 
fibrarum ex radice produflarum ad vnicum ramum 
tendit, qui nimis increfcens totam arborem cor¬ 
rumpit, quae igitur res fummam attentionem po- 
ffiilat. Infignem etiam caufiam corruptionis Cl. Au- 
flor in eo inuenit, quod agricolae aratro faepiustan- 
P» 77 ’ gant teneras radicis fibrillas, eafque ideo deftruant 
atque euellant. 
Si ergo morus tantam copiam fuccorum fugen- 
do fufcipit, quantam neque ad vegetationem par¬ 
tiumque nutrimentum impendere, neque tranfpira- 
tione diffipkre poteft, quaeritur, qua ratione haec 
abundantia detrimentum inducat? Succi in vafis lon- 
p. 8j. gitudinalibusafcendentes,iisdem obltructis, verfusla¬ 
tera premuntur, contextum cellularem occupant, 
ibique putrefcunt. Seflio fa£la potiffimum affici 
ipatuim inter corticem et librum docet; vnde quoque 
copiofus fungorum ex filfo cortice propullulantium 
prouentus enafcitur. Ab exterioribus tamen his 
partibus verfus interiora proferpit malum, et lirata 
quaedam medullae infellans,ea a reliquis feparat: in 
corruptis 
