9&3&C ( S 22 ) «fefe 
dum, certe aequiparandum. Et tales arbores 
omnium diutiflime durare certiffima res eft. Pro¬ 
lixe poftmodum Cl. AuCtor incrementum arborum 
in genere defcribit, differentiam inter vegetationem, 
.quae in foliis fubfiftit, et inter florum fru&uumque 
protrufionem exponit, et quomodo alteruter finis 
aut obtineri queat aut vitari, docet, atque inde ex- 
I o.P^ cat l° Cum theophrasti,*) quem fronti libri 
huius impofuit, eumque cum aliis ex eodem Au- 
Ctore depromtis comparat. Spiritus quippe nihil eft, 
nifi aqua in formam vaporis refoluta; qua priuatus 
fuccus refinofus pini, de qua AuCtor ifte loquitur, 
fpiflefcit, vafa ipfa implet et obftruit, arboremque 
in taedam conuertit, qui effectus non poteft prae- 
caueri, nifi refinae exitus ope incifionum, in arbore, 
I p. factarum, concilietur. Atque haec omnia fuo modo 
ad moros etiam applicari poflimt, in quibus tamen 
commodum hoc non folum atque vnicum efle vide¬ 
tur, fedfimul vero fimile eft, mutari hac ipfa ra¬ 
tione in iis fuccum venenatum, quem ab arboribus 
inferis proxime adftantibus fugunt, quandoquidem 
contagium nunquam communicari moro iam exca¬ 
vatae Cl. Au&or perfpexit. Cum igitur ea folia 
optimae fint indolis, quae a moris, aetate iam pro¬ 
vectioribus, depromuntur, neque vero arbor vlla ad 
fummam fene&utem accedat, nifi excauata fuerit; 
cum punCturam infectorum, fubtrahendo nimiam 
fuccorum abundantiam’, fruCtus aliarum arborum 
maturare experientia doceat; cum lignum arborum 
excauatarum melius operibus manuariis inferuiat, 
meliufque flammam alat; vtpote denfius, neque 
fuccis adeo fcatens: omnino inde patefcit, quantum 
vtilitatis cauitas interna harum arborum praeftet. 
Neque vero putandum eft, omnem in cauis eiusmodi 
truncis vegetationem fuipenlam efle, quippe quae 
viuidior 
*) Lib. V, cap. XV. . 
