9 & 5 & ( 39 ) 
quantum vero eadem diftet a Cl. Auroris dilucida- 
tione, argumentis euincere fatagit. Androgyno¬ 
rum foetus vtpote longe molliores, a propriis ma¬ 
tris fuccis ita viuificari arbitratur, vt vlteriori aecef- 
fione opus non fit. Monftrorum tandem confor-P 
matio multum vexauit phyfiologos, quippe quae vel 
ex monftrofo iam germine, vel vnice a cauffls acce¬ 
dentibus prouenire dicebantur. Pofteriori potiffi- 
mura fauet Nofter hypothefi. In monftris vel ex- 
eeflus vel defeftus partium, vel earum transpofitio 
peccat; funt qui duorum germinum confluxum in 
exceflu partium accufant. Pofle autem duo germina P- i 9 S’* 
confundi facile intelligitur, fi ad formam pulli in 
ouo refpicias, quae a figura fic dictorum animalcu- 
lorum fpermaticorum parum abeft, et vnioni alte¬ 
rius accedentis non repugnat, in primis, quod par¬ 
tes foetus omnes neutiquam fimul euoluuntur, hinc 
euolutio conta£tu, prefiione, adhaefione, penetra- 
tioneue mutari poteft, accedit gelatinofa germinis 
poft foecundationem indoles, partiumque quafi du- 
ftilitas vt idem ac in polypis hic contingere queat 
in germine, quod impoffibile eft in foetu iam for¬ 
mato. Eadem ratione partes inter fe cohaerentes p- 3 ° 3 - 
per eaufias accedentes disiungi diuidique poterunt, 
monftra etiam, vt in familia Maltenfi propagari, fi 
praefupponamus, liquoris fpermatici efficaciam fin- 
gularem folidarumque partium germinis habitum, 
nondum ex afie cognitum. Immo vix improbabile 
eft, germinibus crefcentibus ante foecundationem 
monftrofam induci pofle indolem. 
Candide expofuimus Cl. Au&oris argumenta, 
totus certe liber lectu digniffimus eft, obferuatio- 
num integritate eruditionisque apparatu refertus. 
Hinc etiam praefagimus, naturae fcrutatores ter¬ 
tium volumen, quo euolutionis legem vniuerfalera 
C 4 vlterius 
