9 && ( 210 ) 
9 & 9 & 
eeflfa tribus hifce conditionibus. Primo, fi fine 
periculo fit in iis, qui eandem patiuntur, cum ra¬ 
tione morbi ipfius, tum ratione eorum, quaefequan- 
tur; fecundo fi confiet, eos, qui femel experti fint 
hunc morbum, denuo eum non timere; tandem fi 
contagium per inoculationem haud diuulgetur. Quod 
cum vel ab acerrimis inoculationis defenforibus in¬ 
dubitato affirmari haud poffit, Cl. Audior colligit. 
eam nou concedendam efle. 
XII. 
Lettre de M. g a t t i Med. Confult. du Roi ec 
Profefleur de Medecine en TUniverfite de 
Pife, a M. roux Do&. Regent de laFacuke 
de Medicine de Paris. Paris 1763. in 12. 
p. 36. 
1. e. 
Literae, CL g a t t 1 ad Ci. r o u x, 
1. g atti, celeberrimus ille inoculator, catalo- 
gum eorum, in quibus variolas per infitionem 
Parifiis excitauit, variasque adnotationes communi¬ 
cat, quibus methodum fuam illuftrat. Numerus 
vero eorum , in quibus inoculationem adminiftrauit, 
ad centenarium adfcendit, quorum maxima pars 
«fi ex nobilioribus. De methodo ipfa fequentia ad- 
notafle fufficiat. Magna cum cura dicit folere fe 
examinare eos, qui inoculari ab ipfo pofcunt; 
in quibus fi talem corporis difpofitionem non repe* 
rerk, quali opus fit ad variolas benignas producen¬ 
das, id agit, vt eandem ipfis conciliet; qui ita 
difpofiti funt, nulla praeparatione egent. In vni- 
uerfum variolas artificiales in corpore bene ad eas¬ 
dem difpofito leuiffimi momenti morbum efle pu¬ 
tat. In inoculatione adminiftranda fimpliciffimam ra¬ 
tionem 
