C «7 ) j&fc 
maximum numerum vix quidquam praeter inocula¬ 
tionis nomen nofle contendit. 
In fecunda epiftola hac in re vkerius deela-p, 33. 
randa Nofter pergit, rationesque exponit, quibus 
perfuafum ipfi fit, ferttentiam Facultatis Medicae 
et Theologicae caullae inoculationis non aduer- 
fam fore. 
In tertia epiftola cauffas narrat, quare iudicium p, tfp, 
inoculationi aeque fauens a Senatu fupremo ex- 
fpe&et. 
In quarta tandem catalogum eorum fcriptorump. ior« 
tradit, quae intra anni fpatium partim ad defen¬ 
dendam partim ad impugnandam inoculationem 
prodierunt. Quorum cum maxima pars a nobis 
iam addu£la fit, eorum tantum indicamus nomina, 
quae nondum ad nos peruenerunt. 
1) Commentarius de inoculatione, auctore IU. Comite de 
lauragu ais praele&us Acad. Reg. Scient, d. 6. 
iulii 1763, in quo inoculatio impugnatur. 
2) LeConfeildela raifon,oulettre de M.***,de tAcad. 
de Danemark a M. E. M. fur l’ inoculation de l(t 
petite verole in I2,pag. 24 i.e.Confilium rationis, 
fiue epiftola M. * * * ad M. E. M. de inoculatione 
variolarum, quod fcriptum nihil plane noui con¬ 
tinet. 
3) Lettre a M** contre Vinoculation , qui combat te 
Memoire hijhriqne de M. dela condamine etc. 
a Nancy in 12. 131 pag. i. e. Epiftola ad M. 
contra inoculationem, in qua commentarius hifto- 
ricus Cl. de la condamine impugnatur. 
4) Differt, neutrefur l’ inoculation de la petite verole. 
Amft. 1764. i. e. Diflertatio de inoculatione va¬ 
riolarum, neutri parti fauens. 
5) Recherches fur quelquespoints d' hiftoire de la mede - 
cine, quipeuvent avoir rapport a l'arret de la grande 
Chambre du, Parlement de Paris, concernant l’inocu- 
O 5 lation 
