. } ; ; ' • ^ / I ' • V • Vr '■ ' 
t> ' ’ 1 ' . . •, 'UV '' . ’■ t . , / ' , / ■ ! y 
S&3& ( 4^7 ) s&sie 
fupereminente. Circa hoc petrefa&um eft ful- 
cus, granulis nigris fplendentibus oblitus, ibique 
ftru&ura ardefiae lamellata ita mutata confpici- 
tur, vt chelae cancri limilis efle videatur. Quod 
quidem petrefaclum cancro petrificato non difti- 
mile eft, attamen Auftor id magis pro fructu quo¬ 
dam habet. 
3) Relatio de ojfibus et cornubus , magnitudine p. 21 p 
^enormi, hinc illinc , imprimis in Saxonia , e terra effojis, 
a Cl. schul7.e. Dicuntur offa gigantum, quae 
inueniebantur prope Hildefiam, Canftadiam, in 
fpelunca Baumans Hoele dicta, et prope Quedlinbur- 
gum, Bononiae, prope Mewe ad Viftulam, prope 
Giuksbrunn in fodinis cupreis. Inprimis autem in 
Saxonia prope Burgtonna in Ducatu Gothae anno 
16^5 fceleton integrum inueniebatur, quod fceleto 
elephanti limilhrnum erat. Locus, vbi effodiebatur, 
ex quinque conftabat ftratis terrarum, quorum 1) 
erat humus nigra, z vlnarum altitudine, 2) arena 
grifea, 1§ vln. 3) argilla fabulofa, 3 vln. 4) arena 
grifea, 3 vln. 5) arena alba, fubtilis, 1 § vln. in qua 
haee olla latebant. Praeterea faepe effolfa funt 
cornua magna rhinocerotis, naruali, aliorumque 
animalium, v. c. in Calabria, Anglia, Thuringia, Hel- 
uetia, Sueuia. Nec minus in variis Saxoniae locis 
eiusmodi cornua reperiebantur. Etenim prope 
Burgtonna in lapicidina detegebatur magnum cornu 
laeue, vnius vlnae longitudine. Prope Altenburgum 
ad pagum Paditz , anno 1704 limile cornu ex arena 
effoffum eft, cuius longitudo 3 vlnas aequauit, pe- 
ripheria maior pedem vnum; ex lamellis albis, ma¬ 
culis nigris refertis, compofitum erat. Locus, vbi 
haerebat, conftabat 1) ex humo lutofa 1J-4 ped, 
2) ex arena maiori § ped. vbi latuit hoc cornu, et 
3) ex argilla margacea i ped. Simile cornu prope 
G g z Mifni- 
