s£b& ( 49i ) 
>' XVIII. 
paul,i valcarenghi, Phyfici Collegiati 
Cremonae, Ferrariae, Brixiae et Veneria¬ 
rum, Comitis et Equiris, Primar. Med. Prof. 
in Regia Ticinenfi Vniuerfitate, et in fcho- 
lis palatinis Mediolani, Bononienfis Acad. 
Inftituti Scient, et Botan. Florent. Socii, Col¬ 
legio nobilium Phyficorum Mediolani, ob 
honorem diftin&e aggregati, Seren. Duci Mu¬ 
tinae a confiliis medicis etc. de praecipuis 
febribus fpecimen pra&ieum ad vincen¬ 
tium filium, Phil. et Med. Docborem. Cre¬ 
monae, 1761. apud Petr. Ricchini. 4. pagg. 
298. praef. p 3 gg. 20. 
'ebrium doOxina, qua grauius vix vllum in medi 
JL cina clinica exiftit caput, adeo multis, quoad 
effentiam earundem, premitur difficultatibus, vt in 
diuerfas quam maxime abirent fententias, quicun¬ 
que de iis fcripferint optimi Au&ores. Cl. val- 
carenghum itaque non inanem adhibuitfe ope¬ 
ram arbitramur, quod aliqua de febribus retexerit, 
atque praecipuas earundem differentias et curandi 
rationes filio fuo expofuerit. Cum vero vt pluri¬ 
mum vefligiis celeberrimorum pra&icorum v. c. 
HIPPOCRATIS, SVDENHAMI, BOERHAAVII, 
VAN SWIETEN, GORTF.RI, H A E N 11 etC. in- 
haeferit ita, vt, non nifi, vbi diffenfus intereffe, aut 
vbi rationes eorum haud fufficere videbantur, ab iis 
recefferit: aliqua faltim ei magis propria hic tra¬ 
dere noftrum effe putamus. 
Praemiffis quibusdam ad filium monitis, atque 
febris effentia, exiftentia et phaenomenis expo¬ 
litis, largitur quidem Nofler , ob velocitatem pul- 
fus 5 
