s & j & ( S l S ) <>&!>&! 
hendi, praeter easdem fubftantias, quoque terram 
martialem, cui differentia coloris in vtraque parte 
obuia omnino tribuenda e fle videtur. 
Tertia difiertationis huius fectio de mutationep* i 9> 
fanguinis a cauflis externis agit. Explicat vero No- 
fler in ea varias illas coloris mutationes, quas fan- 
guis e vena miflus ab admixtis peregrinis aliis ex¬ 
peritur, quibus fcilicet fanguinis rubedo vel exalta¬ 
tur vel obfcuratur. Rubedinem vero fanguinis vi- 
uidiorem reddit aqua, conquaflatio, et immediata 
aeris liberi in fanguinem a£tio, vti inprimis expe¬ 
rimentis Cl. cigna patet *). .Aer enim, in fuper- 
ficiem coaguli penetrans, particulas, ad quas per¬ 
tingit, fubtiliores reddit, et longius a fe inuicem re- 
mouet, atque huic idem praeftat, quod aqua, qua 
fanguis diluitur, praeftare folet. E contrario fanguinis 
colorem obfcuriorem reddunt quies, qua particulae 
cruoris inter fe ar&ius coeunt, feri feparatio et 
actio ignis vel aquae feruentis, quae fanguinem co¬ 
git. Progreditur porro Ct Auctor ad varias illas 
mutationes, quae in flatu fano in colore fanguinis 
fiunt, et ex iis, quae haCtenus di£ta funt, cauflam 
diuerfi coloris fanguinis arteriofi venofique explicat, 
tandemque varia experimenta, quae ipfe circa actio¬ 
nem falium variorum in fanguinis coagulum infti- 
tuit, enarrat. 
In quarta fectione de mutationibus coloris fan-P- 4 2 * 
guinis a variis morbis difputat. Cum fanguificatio 
a cordis et vaforum aCtione pendeat, ea ipfa aCtione 
laefa vario modo mutatur fanguinis color in mor¬ 
bis. Has mutationes breuiter confiderat, et ex 
au&oribus exempla varia collegit, quo appareat, 
quanti in morborum cognitione momenti fit colo¬ 
ris fanguinis e vena mifll attenta obferuatio. 
Kki XXIII. si- 
*) vid. Cemment. Vol. VIII. p. 591. feq. 
