£& ( 6i 7 ) s&3& 
etiam in fanguine et inde nato fudore et in tranfpi- 
ratione conflantia fuit. Si aliquando rene fup- 
purato vritia in veficam perdolata eft, facium hic 
idem fuit, quod etiam in ventriculo, in viis fudoris, 
in cerebri ventriculis vtique demum fit, quoties par¬ 
tes illae acres per legitimam viam deponi non po¬ 
tuerunt. Sanguis enim lotii cftarafilerem confti- 
tuentibus particulis oneratus in omnia illa caua li¬ 
quorem deponit, qui lotii eft odore et colore. Ita¬ 
que in rene vrina non nafcitur, fed in vniuerfo fan¬ 
guine ex ipfa vi vitae oleum et fal cum aqua ifta in- 
terteritur, vti in vrina eft. Cum vrinae dotibus fa¬ 
brica conuenit. Canales fecretorii parui quidem 
funt, fed inter maximos. Facilis eft ergo via ex fan¬ 
guine in canalem fecernentem: inde copiola fecre- 
tio et humoris non tenuiffimi. Ne autem nimis fa¬ 
cilis effet, natura cauit ferpentina figura arteriola¬ 
rum fecretoriarum, quae moram aliquam faciat et 
in qua fanguis vberius congeftus multum poffit libi 
loci parare. Ne nimis lentus eflet motus renalis 
fanguinis, addidit natura arterias magnas, ex proxi¬ 
mo aortae trunco natas. Iterum, ne nimis craffi 
humores per vafcula vrinifera decederent, duriora 
ea natura fecit, quam vsquarn alibi. Eundem, quem 
denfitas, effeftum neruofa conftri&io edit. Vti 
vero neruorum in renes manifefta eft efficacia, ita 
renum in neruos. Menfura lotii variat eiusque 
copia per frigus maior eft; infenibuseta multo potu 
multa, et adeo demum augetur, vt morbofa fit af- 
fe£iio, qualis eft diabetes. Ex renibus per vreteres 
in veficam vrina defcendit, in qua moratur, vsque 
dum vefica ftimulata lotio fe liberet. Nihil autem 
de vefica in vreteres redit, nihil etiam de vrethra 
effluit, licet naturalis fit lotii via. Caufla non eft 
in fphin&ere aliquo, qui voluntati obediat; fphin- 
£ter tamen non reficitur. Pars itaque caullae Noftro 
Q. q 5 videtur. 
