s&o&c ( 33 ) ^cCDxe 
nis malignitate quaerenda videtur. Ofteocollae 
demum vires, a chemicis in dubium vocatae, per 
tot veterum experientias vindicantur et recentio- 
rum tentaminibus commendantur. 
Vltima differtatio antliam muci proponit, eu- p. 13 7 
ius ope mucus ex fanguine educi perhibetur, idque 
remedium efficeciffimum in morbis non tantum 
chronicis , fed et inflammatoriis quam plurimis 
praedicatur. Aeger os et fauces frequenti garga-P» 1 45 
rifatione, nares autem reciproca immiflione et eie- 
£fione aquae tepidae eluere iubetur , pofteaque 
omnes oris fauciumque anguli fpongia, aqua tepida 
imbuta, et virgae balenariae affixa, leniter abilerge- 
re, donec naufeae fenfus vel incommoda ex cohi¬ 
bita refpiratione eum cellare cogant. Tempus, quo 
hoc remedium adhibendum eft,per morbum ipfum 
definitur. Conducit .fimul vfus internus eorum, p. 150 
quae mucum refoluunt. Quare mercurii vfus in 
febribus inflammatoriis, primo ftadio variolarum, 
tuffi, conuulfione et nonnullis febribus intermitten¬ 
tibus magnis laudibus extollitur. Roborantibus au¬ 
tem et adflringentibus tum demum locus e It, vbi 
maxima muci copia iam eliminata e 11. 
III. 
Fungi Carrarienfis hiftoria. Patauii, apud Io. 
Baptiilam Penada. 1766.4. pl. 5. tab. aen. 1. 
T ota haec tra&atio epiftolam fiftit, ad Cl. fer- 
d in an d u m bassium horti medici Bono- 
nienfis praefe£tum datam a ioanne marsi- 
lio, Patauii botanices profefibre, continetqus de- 
fcriptionem fungi cuiusdam, maximae molis, fi ri gulo 
anno iuxta Patauium certa fede erumpentis. Hicce 
fungus nomen fuum fortitus eft ab oppido quodam 
Tom. XV. Pars I. G Carraria 
