S&jfe ( 84 ) 
haudquaquam neget, plures in eadem effe chara- 
fteres , qui Martyniae partim, partim Craniolariae 
competunt. Eas enim plantas, quas Cl. e h r e t 
fub nomine Martyniae annuae villofae et vifcofae 
aceris folio, flore albo, tubo longiffimo, et folio 
fubrotundo, flore magno rubro, in vna tabula de¬ 
pinxit, linnaeus feparauit, et priorem ad Cra¬ 
niolariae, pofteriorem vero ad Martyniae genus 
amandauit. Nofter vero hanc fuam plantam me¬ 
diam inter vtraque haec genera effe autumat, inde 
permotus, nouum genericum nomen affumfit. No¬ 
bis tamen videtur, et ex defcriptione iconeque ap¬ 
paret, hanc Probofcideam, veram effe Martyniam 
annuam lixnaei, cum totus non folum habitus, 
fed corollae praecipue limbus quinquefidus, et ru¬ 
dimentum quinti flaminis Martyniae non Cranio- 
Jariae genus indicent. Tab. XIV. depingitur 
Chara inermis pellucida. Eft chara flexilis lin- 
n a e i, quae partes fruBificationis genere di- 
AinBas, fub forma globulorum quodammodo 
pellucentium, in ipfis foliis producit. Folia aut 
integra funt, aut plerumque bifurcata, et tunc in 
interflitiis fuis, aut vnicum, aut plura tubercu¬ 
la, fexum diftinBum continentia, habent. Tab. 
XV. refert Clauariam teretem fijlulofam. Haec 
planta in locis arenofis quodammodo tamen humi- 
dis, et tenui gramine veftitis, menfe feptembri iam 
prouenit, praecipue vero copiofe inuenitur, quan¬ 
do aeftas pluuiofa magis, quam ficca fuit. Ple¬ 
rumque ad duos pollices excrefcit, ereBa, quando¬ 
que vero incuruata. Haud raro piflilli formam 
habet, vnde piftillaris quoque clauaria appella¬ 
tur, colorem ex albo, luteo et fufco mixtum ha¬ 
bet, caeterum vero quoad internam fubflantiam et 
totum externum habitum cum clauariis,ab AuBore 
Tab. IV. et V. delineatis, conuenire videtur. Tab 
XVI 
