D&9& ( ^44 ) 3&C3& 
P’ J* fuppetias erogant. Non eadem cerae copia cuili¬ 
bet plantae ineft. Largiorem longe meffem v. c. in 
flore papaueris fomniferi, quam in flore chaero- 
phylli fylueftris faciunt. Ex hifce multisque aliis 
exemplis patet, quaenam loca oeconomo ad cerae 
prouentum maxime commoda funt. Salices huic 
fcopo inprimis idoneas valde Cl. Auclor obferuauit. 
Confumto ab apibus antherarum polline, deftituti 
flores hifce infe£lis, ad infequentem diem reperiun- 
tur, vfque dum roris ope no£lu pollinis copia pro¬ 
venerit. 
In migratione ad ftirpes fuas lingulari quali 
agmina formant, quorum quodlibet ad diuerfam 
ftirpium fpeciem fefe transfert. Nec vi in aliam fpeciem 
cogi poliunt. Ita v. c. quaedam apes ranunculo acri, 
aliae autem plantagini mediae, licet vtraque planta 
vicinia iungeretur, vnice inhaeferunt, ex vno in 
alium eiusdem fpeciei florem transuolantes. Ex- 
p. I o. ceptio certe rarilfima fuit. Hinc pilae, ex cera con¬ 
globatae, vnico femper colore imbutae funt. Ex allio 
cepa fcilicet virides, ex geranio rubros, ex corian¬ 
dro fatiuo violaceos, ex Ipiraea filipendula albos, ex 
cillo helianthemo profunde flauos, ex chelidonio 
maiori colore citreo et ex vicia faba plumbeo tin- 
£los, ex crataego oxyacantha pallidos, ex ifatide tin- 
«Sloria obfcuros, ex pruno fpinofa brunos globulos 
pararunt, omittimus alia exempla numerofa, quae 
au£lor enumerat. 
p. 13. Quum vero quaedam ftirpes non Ungulis annis 
eadem frequentia adfint, ratio elucet, cur mel¬ 
lis et cerae prouentus faepe tam diuerfus fit. Inde 
eximie monet Cl. Au£tor, fidem potius elfe tribuen¬ 
dam quibusdam arboribus, per complures annos 
durantibus. Nec explicato flore, ftatim aduolant 
apes, quamuis quaedam exempla id comprobare 
videntur i quum anchufa officinalis, antirrhinurm 
linaria. 
