5&5&C ( ^S 1 ) 9$C3fe 
VIII. 
maximili an i locher, medici Viennenfis 
in nofocomio ad S. Marcum et in orphano¬ 
trophio phyfici, obferuationes praeficae circa 
inoculationem variolarum in neonatis infti- 
tutam. Vindobonae, typis Io. Thom.Nobil. 
de Trattner, 1768.8- pl. 3* 
C l. locher ratione infitionis variolarum ali¬ 
quid tentauit, quod nemo ante eum aufus eft. 
Dedit enim infantibus, nouiter natis, per infitionem 
variolas, cui tentamini felix exitus non aduerfa- 
tus eft. Communicauit initio fuum propofitum in 
epiftola, opufculopraemiffa, cum Cl. stoerckio, 
eiusque hac de re fibi expetiit confilium, quod hic 
ei in adiefta erudita refponfione omni candore exhi ■ 
buit. Rationes, quas Cl. stoercicius addidit, 
vt neonatos infitioni, prae adultioribus, fubiiciat, 
ita comparatae funt, vt omnem mereantur attentio¬ 
nem. Si enim, inquit, vera funt, quae infitionis 
patroni in genere pro infitione proferunt, certe ea 
in nouiter natis inprimis commendanda eft. Omnia 
alia argumenta vilipendenda funt, fi experientia tan¬ 
tum refpondet, haec enim fola hac in caufa audien¬ 
da eft. Eligantur tantummodo infantes fani, et a 
meconio rite purgati. Omnes in arte medica experti 
vno quidem ore huc vfque contenderunt, infitio- 
nem non tentandam in infantibus, antequam fecun¬ 
dum aetatis annum tranfigerint. Cl. vero stoer- 
ckius aliam hac in re fouet fententiam et infitio- 
nem potius in nouiter natis, quam in adultioribus, 
infantibus effe inftituendam, graues ob rationes cen- 
fet fequentes: a) quod infantibus in primo a nati¬ 
vitate menfe pauciores infirmitates eueniunt, prae» 
fertim fi meconio debito modo fue^t repurgati: 
b) quod 
