7 
ϊΐπίνιΐδ του Πλινίου, ότι δηλ. ΐπταται μόλις εις την επιφά¬ 
νειαν της θαλάσσης ( ΐιι δΐιιηηια ηιαί'ία), παρεόέχθησαν οί 
όξύτεροι των κριτικών, ώστε ή Ι^υοβι ηα εξηλθε δικαίως του 
χορού των ιπταμένων ιχθύων* άλλα ποιος είναι τά/α ο 
ίχθύς ούτος, τον όποιον τινες έθεώρησαν άνεζηγητον, μη 
εχοντες άλλο διδόμενον είμη την μυθουδη περί αυτού διηγη- 
σιν (ΐ), καί άλλοι εςέλαβον πάντη τολμηρώς ώς μαλάκιον η 
ζωοφυτον φουσφορίζον (ο) · Εγώ νομίζω οτι δεν δύναταινά 
ηναιάλλος είμη ό Ονραγοσχόπο ^. τουτε'στιν ό ϋΓαηοδΟορυδ 
δΟίΐΒβΓ Ε* καί ιδού οί λόγοι μου* 
0 Ούρανοσκόπος, ενεκα της μεγάλης εύρείας καί τεθλιμ¬ 
μένης αύτου κεφαλής, έχούσης τούς οφθαλμούς κατά τό άνω 
με'ρος καί τό στόμα πλησίον αυτών ευρύ και εσχισμένον 
πλαγίως από τά άνω προς τά κάτω, ομοιάζει, με φαίνεται, 
πολύ μέ λύχνον (1ιΐ06ΐ*ηαπι) άρχαΐον, καί όλοι γνωρίζομεν 
οτι, εντός της κάτω σιαγόνος, έμπροσθεν καί υποκάτω της 
γλώσσης του, ό ιχθύς ούτος εχει άπόφυσιν κατ’ άρχάς υμε¬ 
νώδη καί επειτα σαρκώδη, μακράν εως ενα δάκτυλον καί λε- 
πιυνομ,ένην κατά μικρόν, την όποιαν εκτείνουν εςω τού ς-όματος 
κατά προαίρεσιν, ούς οί όφεις την γλώσσαν, μεταχειρίζεται 
(ι) « ΌβΙοοΙιΐΓ οηιιτι ίηβρίο βΐ ηιοηδίΐΌδο Ιιοηπηίδ α1ίοι.ι]υ5 ηυ^αοίδ 
ίη^βηϊο, φπ Ιίη^υαιτι οοπΙγο ρίδοΐιιπι ιηοΓβπι €Χδ6Γΐ3ΐη ί^ηραιη ρΓΟ 
ιηίΓαοιιΙο αάάκΐίϋ. Εαηοίωτι ηοΡίδ ΙυοθΓηαιτι ρΓαβίθΠ Ρΐΐηίιΐδ XXXII, ο. 
11 ίη^6Γ ρίδοβδ, φΐαηι ροΓΓΟ δχΐίηοίαιη φΐίθδΟΡΓΟ ραΐΐβηΙΠΓ νίη άοοΡ 
ααοδ οΙΐΓΓίοϊΙβδ ΙιαΡβΓβ ηυ£3δ ηοη ]υναΐ. » Ξάιηβ'ιάεΓ, δγηοη. ριβο. 
ρ. 113. 
(2) II 6δΙ 3 ΟΓΟΙΓ6 6Π βίΤοϋ, Γ]ΐΤ Π δ’ 3§ίΐ 1ά [ (Εηδ 1β ρ3δδ3£β (Ιβ 
Ρϋηβ ] άβ Γ{ΐΐ6ΐφΐ6 ιηοΙΙιΐδφΐΘ οα ζοορΗ^ΐβ ρΐιοδρίιοηηυε, εί φΐ’ 
οη ηβ άοίΐ ροίηΐ οΗειτΙιβΓ οο ΣηοβΓηα ραπτιί Ιβδ Ιπ^ίβδ. Ο,ην'ιβΓ εΐ να - 
Ιεπε. ΗίδΙ. φ3ΐ. άβδ ροίδδ. Τ. IV, ρ. 12 — 13- 
