νου ότι όιατρι^ει εις του; πετρώδεις και αμμώδεις τόπους (ι 
και παοα Δι φίλου του 2κρνίου, ότι είναι του αυτού γένους 
[/.εν [λε τον Χ.νόδοντα, διαφέρει όμως ώστε εκ τούτων 
φαίνεται οτι ό Χάρας είναι ιχθύς θαλάσσιος εκ της σημε¬ 
ρινής οικογένειας των Χπαροειίών, επειδή καί ό Σινόδους φαί¬ 
νεται ότι είναι ες αυτών (3), και ότι οιαιταται εις πετροί- 
(ΐ) Οί 03 καί ίν πέτρησι καί εν ψαμάθοισι νέμονται, 
Αγλα'ίη Χρύσοφρυ; επώνυμο;. 
Εν 05 Χάρας, κουφοί τε κυβιστίρε; .... 
* 
Αλιευτ. Α’. στ. 173. 
(2) « Συνοδούς καί Χάρας του μεν αύτου γένους είσί, διαφέρει δέ ό 
Χάραξ» Παρ’ λθην. Η. σελ. 355. 
(3) Μεγάλη αμφιβολία υπάρχει ακόμη άν ό Συνόδους η Σινόδου; 
καί Σινόδων τών παλαιών ή ναι ό αυτό; με την Σ ινα γ ρ ί δ α ( Όεη- 
Ιβχ νυ1§3ΓΪ5 Οαν."), η άν ηναι άλλο; ιχθύς. Το όνομα τούτο εύρίσκεταί 
εις ολου; τού; αρχαίου; Ελληνα; τού; συγγράψαντα; περί ιχθύων, καί εί; 
δύο Ρωμαίου; ( Ον'ιά. ΗίίΠειιΙ. ν. 108 — Ρΐΐη. Η. Ν. ΧΧΧΛ III, 1θ)· 
6 Γαζή; έ* έλαβε,φαίνεται, τον Σινο'οοντα ώ; τον αυτόν μέ την Συναγρίδα, 
μ.εταφράσα; καί αυτόν διά τού όεηίΘχ, καί τούτον ηκολούθησε καί ο Ρον 
δελέτο; (Λβ ρίδο. ρ. 150), οςτί; υποθέτει δτι διαφέρουν κατά την ηλι¬ 
κίαν μόνον, καί δτι Συναγρί; ώνομάζετο ό μικρό;, καί Σινόδου; 
ό μέγα; ϋθηίοχ νιι!§απδ. Αλλ’ ό Εελλώνίο; ((Ιθ αοριαί. Ιδί) θεωρών 
τί*ν Σινόδοντα διάφορον τη; Συναγρίδο; ϋπέλαβεν αυτόν οτι είναι ό ΡοπΙθχ 
τηαοΓορΙιίΙιαΙπιυδ Οην. παρακινηθεί; καί από το όνομα, τό οποίον, λέγει, 
έδίδετο άκόμη επί τών ημερών του εί; τον αυτόν ίχθύν παρά τών Ηπειρω- 
τών, Σινο'δι (δθεν φαίνεται παραλαβών έσημείωσε καί ό Κοραη; εί; τον 
Ηενοκράτην σελ. 102). Την γνώμην ταύτην του Βελ}ωνίου υποστηρίζει 
καί ό Κυβιέρο; (Η. Ν. όοδ ροίδδ. Τ. VI, ρ. 219). Αλλ’ εγώ άμφιβάλ, 
λω πολύ διά τού; εφεξής λόγου;· α) * 2 3 4 Θ Σινόδου; φαίνεται ότι ητον ιχθύς 
συ/νός, επειδή συχνάκι; γίνεται μνεία αυτού παρά τών συγγραφέων όλων 
καί εξ εναντία; ό ΌεηΙβχ ηιαοΓορΙιΐΙιαΙηιαδ δεν είναι τόσον συχνό;, του¬ 
λάχιστον όσον παρετήρησα εί; τό Αρχιπέλαγος καί εί; τον Σαρωνικόν κόλ¬ 
πον. β) Τό χρώμα τού Σινόδοντο;, έρυθ ροποίκιλ ον ( Έ π ί χ α ρ · 
μοςπαρ’ Αθην. σελ. 222), $ κ *τ’ άλλου; λευκόν (Νουμή- 
