άάρκτώαμέρη μάλλον οιαιτώμενον, επειδή, /.ατά σύμ- 
πτωσιν ισι,υς, το Γερμανικόν καί Γαλλικόν όνομα ηχεί ώς 
τό Χαραζ) και άλλοι παρεδεχθησαν ε’ς άγνοιας ώς όμο- 
λογουμενον δ'τι ό όππιανός καί Λίλιανός (ι) ονομάζουν 
Χάρακα τό είδος τούτο του Κυπρίνου (α). Παραδόξως 
ωσαύτως εφτ,ρμοσεν ο Γρονόβιος τον Χάρακα είς δύο είδη 
Σαλ μονών ( δαίηηο £ΪΙ)1:>08ΐΐ5 Ονοη. καί 8, Βπηαοιιίαίιΐδ 
Β1) (3). Βραδ ύτερον δε ό Ρίσσος Ισύστησε γένος ολόκληρον 
σιταροειδών ιχθύων υπό το όνομα τού Χάρακας, πλησιάσας 
ουτω,κατ ε μ ε, είς την αλήθειαν, αλλά κατά συμβεβηκός καί 
όχι κατά γνώσιν, ε’πειδη ε’κεΐοπου θέλει νά δικαιολογησγ-, την 
ε’κλογην τού ονόματος αυτού δεικνύει ότι δεν ηξευοε τι έγρα·* 
ψαν οί αρχαίοι περί τού Χάρακας, καί άναφέρει μη υπάρ¬ 
χοντα, ώττε δικαίως ε’ςελέγχεται παρά τού Κυβιέρου (4)· 
μ’ ολον οτι ν.αί ούτος δεν ε’γνώριζε τό χωρίον τού Διφίλου. 
Κατ’ εμέ, ό Χάραζ των Ελλήνων πρέπει νά η ναι ό 8αΓ- 
"118 δαίνΐαηί Οιΐν. επειδή ό ιχθύς ούτος φέρει ακόμη σή¬ 
μερον καί είς την Σίφνον καί είς τάς πλείστας νήσους τού Αι¬ 
γαίου Πέλαγους τό αυτό όνομα, Χαρακίάα (5), καί άλιεύε- 
ται είς τά αυτά μέρη πολύς μεταξύ των πετρών. Είς άλλα 
μέρη δέ της Ελλάδος, καθώς καί ενταύθα είς τάς Αθήνας, 
(1) Π·οί τουτου κατωτ/ρω. 
( 2 ) Χαραξ 651 ιιη ιήοΙ £Γβο ραΓ 1β ηιιεί Αείώπ βΐ Ορρΐεη ρα- 
Γοΐδδβΐϊΐ ανοΐΓ όβδί^ηό 1β ο^ρηη, ορε ηοιίδ ηοιτιπιοηδ 0αΓα55Ϊη. 
Όιεύοη. όβδ δείβηοεδ ηαΙιΐΓ. άβ ΙβνηαιΜ. Ραηδ 1817· ω. 0\\αεαχ. 
3) Νοηνεαη ά'ιοΐ. ά’ 1ιΐ3ί. ηαΙιΐΓ. βίε. Ραπ*, 1816 Τ. VI. τη. Οιαταχ. 
(4) Ηίδϋ. ηαΐυΓ. (1. Ροί^. Τ. VI, ρ. 79. 
(5, Οί ( ϊ£ραϊοι ονομάζουν τον ίχθύν τούτον Κραχαζη, ίσως κατά 
διαφθοράν άττό του X α ρ α κ \ ς .· 
