Quod in iis 7 quae modo disputavimus, solito saepius 
locos auctoris in quaestionem vocati apposuimus, hoc ideo 
nobis faciendum videbatur, ut, quo fuerit critico ingenio 
cogitandique ratione, quam planissimum fieret. Atque inde 
intellectum est, nonnulla quidem ab eo esse mutata in sy¬ 
stemate. Eae vero mutationes, quippe quae, ut vidimus, 
magnam partem e mythologia aliisque a systemate alienis 
atque ineptis causis petitae sint, non modo non magni mo¬ 
menti sint, sed etiam ferme omni litterario, ut ita dicam, 
pretio carent. Percurramus autem singulas auctoris muta¬ 
tiones. Vespertilio et Struthio ab eo Ancipites in nono 
libro separatim tractati sunt. Ut hac ratione nihil ad eorum 
animalium locum recte constituendum conferri praetermittam, 
quid vero, quaeso, quod ipse dicit, se ad Nocturnas Vesper¬ 
tilionem referre? Legitur enim initio libri memorati men¬ 
tione ambiguitatis illorum facta: „Nos tamen cum Orni- 
thologici Bellonii exemplo, tum rationibus magis permoti, 
inter aves et quidem nocturnas ponendum existimavimus .' u 
Quod vero ad Struthionem pertinet, excusantia auctoris 
verba „quod aptior illi locus alius assignari non poterat^ 
eo minus probare possumus, quia jam antecessor ejus Bello- 
nius meliorem illi locum inter Terrestres paraverat. Porro 
de Monstrosis in decimo libro separatim disseruit. Atque 
hic quoque Bellonio cedit, quem illas, excepto Phoenice, 
in generali tantum parte adduxisse supra ostendimus. At 
vero Aldrovandus quoque Phoenicem lib. XII, cap. 38. 
pag. 816. inter Corvinos et Picos tractavit et qua quidem 
ratione? Videlicet quod non esset Raptator! 
Maxime autem memoratu digna sunt, quae in tomo 
altero mutavit, ubi constantius Bellonio aves pro varietate 
nutritionis in Granivora, Baccivora, Vermivora 
divisit. Quod quidem ei meritum concedendum, sed non 
praetereundum est, hanc partitionis rationem jam a Bellonio 
esse indicatam. 31 ) 
31) Cfr. supra pag. 20. 
