I 
17 
memoratis, quam ejus designatione docemur, his avibus co¬ 
haerentem ordinem effici. Inscriptum enim est cap. 142. „de 
iis avibus, quae maxima ex parte vermibus aliisque id ge¬ 
nus animalculis vivunt, axadqxorfuya dicuntur. “ Quas tamen 
proprietates quum communes habeant cum Scansoribus, de¬ 
signatio in titulo expressa perquam vitiosa est. 
Jam in capp. 143 — 48. eae Fidipedes sequuntur, quae 
circa aquam vivunt, quibus praeter Grallatores hae 
quoque accensentur: Antlius, Alcedo, Cincius. Cap. 148. 
ordiuntur Aquaticae graviores, quae omnes palmipedes 
sunt. Quo in ordine non tam facile, ut in superioribus, 
alienas aves afferre potuit, quum nomine ipso separata 
classis accurate definiatur. Cap. 151. tractatur Ulpupa 
nulla allata causa, cur in hoc potissimum loco haec avis 
collocetur. Sequuntur Monstrosae, in quibus non diu ver¬ 
sandum est. Denique in cap. 153. finis fit per Struthio¬ 
nem, quod caput nihil est nisi fideliter expressa adumbratio 
Aristoteleae de eodem animali expositionis. 
Jam ex singulis capitibus exhibendis, quibus Wottonus 
aves descripsit, perspici potest, quam proprii judicii expers 
ageret, unde fere nunquam fit, ut fontes, e quibus hausit, 
falsos arguat, sed potius Plinii vel ineptissimas recitantem 
fabellas videamus, quarum quasdam supra memoravimus. 
Qua tamen judicii et critici ingenii penuria omissa ei haec 
laus tribuenda est, quod primus, quamvis insufficientcr, 
systemati ce zoologiam tractavit ejusque diligens Aristo¬ 
telis studium effecit, ut posteri scriptores magnam ejusdem 
operibus operam navare inciperent. Sic quod ipse inchoa¬ 
vit, successor ejus Belon optimo studio ac successu con¬ 
tinuavit. 
Belon du Mans itineribus annis 1546 — 9. permagnam 
partem Europae, Asiae, Africae factis suam rerum natura¬ 
lium et potissimum zoologiae scientiam maxime locuple- 
2 
