15 _ 
quod genus Aristoteli jam fuisse cognitum haud facile pro¬ 
bari possit. 16 ) 
Jam quum Plinius et propter critici ingenii inopiam 
et systematum neglectionem clarissimo suo antecessori mul¬ 
tum cedat , quid tandem judicemus de Solino, quid de 
Aeliano, quid de Oppiano? Quorum primus fere ex¬ 
cerpta quaedam ex Plinii scriptis exhibuit; secundus opus 
libris septemdecim conscripsit, in quo quum varias fabellas 
de animalibus promiscue narravit, tum magnum avium nu¬ 
merum memoravit; tertius denique in poemate ,. 7 £a>r*x 9 , 
de aucupio sermocinatus est systema Plinii secutus. Hoc 
quidem poema suo tempore ab omnibus laudatum est et 
patrem auctoris in libertatem restituit, sed quum nobis tan¬ 
tum e posteriorum scriptorum mentione innotuerit, certum 
aliquod de eo judicium facere non possumus. 17 ) 
In hac miserrima conditione ars systematica intra spa¬ 
tium quindecim saeculorum permanebat et Wottonus 
primus fuit, qui anno 1552 systema statuere conatus est. 
Sane non desunt quidem, qui illo tempore opera zoo- 
logica scripserint, quale est „Etymologicon“ Isidoro Hispa- 
liensi auctore et „de animalium proprietatibus^ ab Alberto 
magno editum similiaque vix digna, quae memorentur. 
De illo jure dicit Cuvier 18 ): „A vrai dire, on ne parle de 
son ouvrage dans l’histoire des Sciences que comme d’un 
monument de 1’ignorance des temps ou il vivait.“ Huic, 
quamvis animalia secundum alphabeticum ordinem descri¬ 
pserit, ea quidem laus concedenda est, quod in libro ela¬ 
borando Aristotele usus est. Verum redeamus ad Wottonum. 
Eduardus Wottonus anno 1552 opus inscriptum 
16) Cfr. supra pag. 11. 
17) Cfr. Cuvier, histoire des Sciences naturelles. Quinzieme le^on. 
Tom. I, pag. 299. 
18) 1. c. vingt-unieme le<g)n. Tom. I, pag. 390. 
