Omnibus temporibus in systematum cognitione maxime 
opera dabatur, ut ex varietate rerum naturalium unitas, h. e. 
ratio secundum quoddam unitatis principium composita erue¬ 
retur. Licet quidem negari non possit, hanc contentionem, si . 
modo ejus finis contingi potest, solam fortasse rectam esse, 
tamen etiam concedendum est, saepe eam nimis extentam ac 
neglectum esse illud, nunquam in natura ibi analogias esse 
quaerendas, ubi nullae exstent. Sed utcunque haec res se 
habet, systema rerum naturalium constanter accurateque 
applicatum, quippe quod universae naturae perspicue ex¬ 
pressam imaginem referat, maximo iis est adjumento, qui 
sive docentes sive discentes in ambagibus illis fere inex¬ 
plicabilibus innumerabilium et generum et specierum animum 
indefatigatum servare student. Ad quam rem demonstran¬ 
dam breviter clarissimum illum rerum naturalium perscru¬ 
tatorem Suecicum meminisse sufficiet. 
Neminem fere, qui aliquantum modo rebus naturalibus 
operae dedit, fugere arbitror, qua ratione diversi typi in 
rebus naturalibus obvii inde a basi usque ad cacumen 
magis magisque suis differentiis atque notis inter se discre¬ 
pent, id quod exemplo dilucidius fit. In natura scilicet 
anorganica tiro saepenumero fere nullo modo singula genera 
saxi vel terrae discernere potest. Quanto autem facilius 
