9&9$e ( ^7 ) jjfe&c 
ww/ 2« Diis, per loca vliginofa et paludofa munien¬ 
dis, praejiant. Plurimas caricis lpecies, quae in 
Marchia crefcunt, defcribit, et vfum oeconomicum 
earum indicat. Caricem arenariam L. faffaparillae 
loco adhiberi poffe, imo ei praeferendam efle mo¬ 
net. Radices vero caricis, in locis vliginolis crefcen- 
tis, ita inter fe concrefcunt, vt maffas fatis duras 
forment , quae in fruftula minora diuifae viis, per 
loca paludofa muniendis, optime inferuire pof- 
funt. 
' \ - x ' : ' . 'l dhj. [j''' . ; V \ ‘ . \ ' 
Cl. c othenii dijjertatio de necejfitate fchotae P» 4 2 * 
veterinariae et ratione, qua ea in/litui debeat. Vtili- 
tatem et neceflitatem eiusmodi fcholae pluribus 
commendat, et, quae in ea doceri debeant, exponit. 
Quae tamen omnia, cum cognita iam fint, omit¬ 
timus. 
Iam ad annum 17 69 accedimus, in quo Cl. a,1769 
glediisch, chara&eres generum Albucae et Ale p. $ 7 b 
thris linnaei corrigit, quarum plantarum flo¬ 
res 111. UMNAE.VS ex ficcis tantum fpeciminibus 
defcripfit. Cl. vero gleditsch defcriptionem 
hanc hic ita emendat, vt doceat: Albucam non mo- 
nopetalam, fed hexapetalam efle, nullum in ea ne- 
ftariuni reperiri a corolla diuerfum, flamina omnia 
inter fe eiusdem longitudinis efle, cet. Quod ad 
Alethrin attinet, notat, fecundam fpeciem un- 
naei, feu A. Capenfem, quam hortulani Brunfwi- 
giam dicunt, ab Alethri L. chara&ere differre. 
Nouum igitur genus ex ea conftituit, illamque Velt- 
heimiam in honorem 111. de feldheim, qui hor¬ 
tum celeberrimum Harpkenfem, prope Helmfta- 
dium inftruxit, vocat. Defcriptionem vero chara- 
Cleris huius generis ita exprimit Nofter, vt do* 
eeat, Veltheimiam habere calycem nullum; corollam ei 
E 2, efle 
