S& 9 & C 40 ) J& 9 & 
Tomus fecundus duos modo libros continet, et 
p. 3. Lib.IX. tournefortium ac reliquos ad l 1 n* 
ap.244NAEi tempora, atque Lib. X. linnaevm et 
ad <Ji7-recentiores, omnes comprehendit. Huius botani- 
ces reformatoris merita rite aeftimaffe Nobilem Au- 
p. 244. florem, fequentia declarabunt: Hoc anno 1732 
primum car. lxnnaei opufculum prodiit , viri , 
qui maximam in vniuerfa 12 herbaria conuerfionem 
molitus efi, et quiomnino pene integre fluo fine efi po- 
titus. A natura ardente animo infir udius , acerrima 
imaginatione, ingeniofyftematico, opportunitatibus in- 
primis pofieriore fuae vitae parte vfus copiojifiimis, cum 
ex vniuerfo orbe vndique ad eum eertatim naturales 
thefauri confluerent, omnibus fui animi viribus, quas 
po/fidet maximas , in nouam rei herbariae conftitutio- 
nem incubuit; feque viuente etfuperfiiteplacita fua a 
plerisque fluis coaetaneis recepta vidit. Neque difiimu- 
lari potefi, multo accuratius, quam prius flolebat, ab 
eo fingulas plantae partes definitas efi e, multas magis 
naturam exprimere, quae nunc dantur, defcriptiones 
etji nouam flere linguam ad eam rem excogitatam fuifii 
fatendum Jit. De lingulis archiatri fcriptis fpecia- 
tim egit, et e. g. Ae Jpeciebus, et quidem edit.fecun- 
p.2J2. da 1762. euulgata, fequens tulit iudicium: Iterum 
paflflm aliquas flpecies recepit, quibus fidem negauerat, 
et tamen in plufculis pergit in fententia, quam nuper 
demum defleruit, vt pier as que nunc pro flpeciebus agno- 
flcat, quas inter varietates relegaverat. Maximum 
opus et aeternum plenius futurum, fi aliis, etiam plan¬ 
tarum gnaris viris, fidem habuiffet, qui in regione ma¬ 
gis aufiraliplantas, feptentrioni a natura negatas, re¬ 
centes et florentes viderunt. 
Recentiorum au florum, exterorum quoque, 
fcripta vltimo libro copiofiffime notata inuenimus, 
vt, fi vno quafi intuitu fcire vellemus,, quaenam in¬ 
ter Suecos kalm, bravn, gadd aliique, vel 
inter 
