5 & 5 & c 3 2 7 ) j>&9& 
cauda, quae dentitionem alteram neceffariam red¬ 
dit, de ratione, qua cauitas alueolaris fetxfim re¬ 
pletur, de continuo dentium incremento eorun- 
demque fenfibilitate. Tandem differit de denti¬ 
bus fupernumerariis, ac de vfu dentium in loquela. 
Disquirit etiam, ad quam claflem dentes humani 
pertineant, vtrum fcilicet cum dentibus carniuo- 
rorum, an animalium herbis viuentium cohue- 
niant, ac de morbis dentium; ficuti etiam varias 
obferuationes circa rationem eos mundificandi, et 
ex vno alueolo in alium transplantandi addit. 
Cum vero obferuationum, quae in hoc libro 
continentur, horiarum praecipuaque attentione 
dignarum, infignis fit numerus, nec fpatii anguftia 
permittat, vt de fingulis fufius exponamus, fpeci- 
minis loco quaedam tantum hic adduxifie 
fufficiat. 
Proceflus alueolares magis ad dentes, quam ad p- 7 * 
maxillas pertinent et dentium quafi partes elbe vi¬ 
dentur. Vna enim cum dentibus formantur, 
crefcunt et pereunt: nam deftruttionem dentium 
procefluum dettru£tio femper fequitur. Caluam P- 8» 
pueri Cl. Auctor vidit, in qua, cum dentes duo in- 
cifores fuperioris maxillae nondum gingiuas pene- 
trauerant et radicibus deflituti gingiuis adhaere¬ 
bant, proceflus quoque alueolaris et alueoli de¬ 
ficiebant, dentibus non in maxilla, fed in .gingi- 
uarum carne formatis. Articulationi maxillae in-p. io. 
ferioris ei usque motui, tum cauitas offis tempo¬ 
rum, tum eminentia, ante-hanc cauitatem obuia, 
inferuiunt. In homine viuo eminentia haec talis 
eft, vt condylus ex hac cauitate , fupra hanc 
eminentiam, non defcendat, fed retta antror- 
fum moueatur. Cartilago menifcoidea magis 
X 4 ad 
