•fefe C 460 ) 9&5& 
plicatur, et in pun&o oppofito, inimicus: hi tamen 
poli funt mutabiles . 
2) Ferrum , ^ vimmagneticam concepit^ to¬ 
tum euadit magneticum, in omnibus fuis partibus: ita, 
vt, quemadmodum in magnetibus naturalibus, vis fit for- 
tijfima in polis , dein continuo decrefcat , vfque inpun - 
Sto quodam, centro magnetico didto , quod partem bo- 
reaiem ab aujirali feparat: hinc vis cuique particu¬ 
lae conciliata ef in quadam ratione difiantiae a cen¬ 
tro magnetico; vis vero femper fe fecundum longitu¬ 
dinem ferri extendit , et maxima ef in punSto, cui ma¬ 
gnes applicatus fuit . 
3) Determinata ferri maffa , tantum determina¬ 
tam vim ab eodem magnete accipere , et tantum deter¬ 
minatam feruare potefi , quicunque magnes illam ei 
communicauerit: ita , vt detur pundtum faturationis, 
vitra quod determinatum ferrum vim feruare nequit : 
et reciproce determinatus magnes , determinato ferro, 
tantum determinatam vim conciliare potefi: haec ta¬ 
men fatur ationem non excedet, ita, vt fieri pofiit, vt 
ferrum a validiore magnete ta&um, maiorem feruet 
vim , quam fi minus validus in illud ageret : Ji fcilicet 
ab vtroque faturetur. 
p # 13. His igitur propofitis, prima huius partis fe£iio- 
ne Nofter oftendere conatur, cur, fi quis ma¬ 
gnetem per parallelepipedum quodcunque aptum 
ad acquirendam vim magneticam, ab vno extremo 
ad alterum aequabiliter ducat, eius extremum id, 
a quo incepit fricare, eiusdem poli, qui ad fri¬ 
candum eligitur , vi impraegnetur; alterum au¬ 
tem extremum, alterius poli. Ait enim, quem¬ 
admodum, fi quis polo v. c. boreali tangat tantum 
parallelepspedi extremum alterum, in pun£to con* 
ta&us, polus exiftat auftralis; in punftis autem 
aduerfus alterum extremum , eius vis fenfim de¬ 
crefcat 
