5 & 9 & ( 
redire acum in fuum meridianum , idque in pun- 
£lo indifferentiae fecundo euenire ; denique fri- 
flione ad finem perafla, acum tertia vice iam at¬ 
trahi. 
Verum cum haec punQa indifferentiae non ae- 
quidiftarent ab extremis ; fed propius abeffet pri¬ 
mum a primo extremo, quam alterum ab altero; 
nec conflantem quandam rationem eorum diftan- 
tiae animaduerteret: hoc experimentum fepties 
et vigefies ita commutauit, vt magnetem aut inten- 
fiori vi praeditum, aut laxiori; tum parallelepipe- 
dum aut longius, aut brevius, vel etiam autcraffius 
aut gracilius adhiberet, eiusque duritiei rationem 
haberet. Singuli experimenti autem euentum in 
tabulam confcripfit. 
Se£lione tertia igitur , ex comparatione expe¬ 
rimentorum, eas, quae propter diuerfam longitu¬ 
dinem parallelepipedi, et magnetis fortiorem aut 
debiliorem vim, coguntur, leges fert. Ait enim: 
p. 3 d. i) Quando funt iidem magnetes , flriflurae 
vero fola longitudine differunt, quo longior eft _ 
ftriflura, ad certum vfque terminum , a vigore ma¬ 
gnetis refpe&u longitudinis flrifturae pendentem, 
co maior eft diftantia puncti differentiae primi ab 
extremo, in quo frictio inchoatur, vitra hunc mi¬ 
nor fit, aut aeque magna huius punfti diftantia ab 
extremo, quam in breuioribus ftricturis. 
p. 43. 2 ) Q uo fortior eft magnes adhibitus, eo, ce¬ 
teris paribus, eft diftantia punfti indifferentiae 
primi ab extremo , in quo frittio inchoatur, ma¬ 
ior , vfque ad certum limitem, a relatione , quae 
inter ftrifturam et adhibiti magnetis vigorem da¬ 
tur, pendentem, vitra quem illa diftantia etiam ma¬ 
ior heri poteft , fi debilior adhiberetur magnes. 
3) Iisdem 
