s&3& C 54* ) 
9 & 3 & 
P- 
P- 
P- 33- 
ro commendare. Iis itaque'miflis, quae iam Cl. 
arthavd habet, ea tantum breuiter excerpa¬ 
mus, quae Cl. i ad e lot propria funt. 
*7- In equo arteria Carotis fub lingula pulfatione 
3 1 - leuiffime fubfilit, et alternis vicibus a corde ver¬ 
ius caput, et a capite verfus cor trahitur. Aorta 
prope arcum maxime mouetur; non aeque, vbi 
longius a corde remota eft. Argumenta pro dila¬ 
tatione arteriarum valere non pofliint, cum expe¬ 
rimenta contrarium doceant. Phyliologi omnes 
p. 35. percuffionem, quam digitus arteriae impolitus per¬ 
cipit, cum motu arteriae a loco confundunt, ipfe 
hallervs vltimum phaenomenon fallis caudis ad- 
fcribit, quum fola directio arteriae illud producat. 
Perperam ergo Cl. n e l a m v r e caulfam 
huius mutationis in conuerlione cordis ponit, et 
temere ad rigiditatem feu tenfionem arteriarum, 
quam vim tonicam dicit, confugit, quae ipfa nulla 
eft : inuerfio enim cordis fit, li apex eius, fan- 
guine redeunte , proprio pondere verfus fpinam 
dorfi dirigitur: huius ergo motus effetius non 
vitra diaphragma extenduntur, neque vitra trun¬ 
cum aortae afcendentis. Multum ergo abeft, vt 
is in ramis minimis et remotiftimis confpici poflit; 
in quibus tamen, fi directione curua gaudent, mo- 
p. 44. tus a loco adeo fentitur. Gl. portal effetius 
huius inuerfionis non extra pericardium extendi 
arbitratur. 
Vera ergo vtriusque phaenomeni cauffa in fan- 
guinis a corde facio impulfu quaerenda eft; con¬ 
currere autem debent liber eius tranfitus et conti¬ 
nuitas ramorum et trunci arteriarum. Ad vlti¬ 
mum momentum ftabiliendum C 1 .iadei.ot ex¬ 
perimentis vfus eft, quae Cl. quoque arthavd 
adducit; quorum tamen in huius recenfione ideo 
mentionem non fecimus, quod nullam eorum ap- 
pli- 
P- 39- 
p.41. 
P-45- 
■j 
