3&3&C ( 20 ) 9&D& 
confufiones, et contradiftiones characteris fpeeifici 
cum generico, quae nunquam euitentur, nifi ex 
omni fere fpecie proprium condatur genus, lin- 
naevm quoque ideo magis habitui, quam chara- 
£teri confifum effe. Nouam itaqiie, quam fupe- 
rius indicauimus, methodum ex inftrumentis ciba¬ 
riis ad determinanda genera introduxit; nam etfl 
haec adeo fint minuta, vt plerumque oculo armato 
colluftranda fint, id tamen certitudini nihil repug¬ 
nare putat, quemadmodum etiam in plantis partes 
fruftificationis fint minutiffimae. Defcribititaque 
differentias partium oris, quae chara&eres fatis et 
fufficienter praebeant. Antennas generum chara¬ 
cteribus appofuit: eas tamen parum ad diftinguen- 
da genera valere; cum characteres pauciores, in- 
conftantesque praebeant, in eadem fpecie inter¬ 
dum differant, et quibusdam generibus omnino 
defint. Metamorphojin infeftorum triplicem in 
conftruendis generibus femper confulendam pu¬ 
tat, quae ad genera naturaliora viam monftrat. In¬ 
fecta, quae metamorphofi differunt, nunquam idem 
genus, et forte ne vnam quidem claffem intrabunt: 
vno excepto Pulice. Laruae et Pupae ftruftura dif¬ 
ferentes etiam vix vnquam fub eodem genere mili¬ 
tabunt: nam diuerfa iuuentus differentem fiene- 
£tutem indicare videtur. 
Habitus infe£torum in conftruendis generi¬ 
bus occulte eft obferuandus. Rariffime enim 
infefta habitu differentia idem genus intrabunt. 
Interim tamen neque metamorphofi, neque habi¬ 
tui magi? adhaerendum effe putat, quam characteri. 
In qua quidem re nos a Cl. Auttore diffentimus, 
cum naturae ipfi femper maxime fit adhaerendum. 
Quaeritur enim: an earum partium conuenientia, 
cui quis ex hypothefi charafteris potentiam tribuit, 
te vera charatterem, ex lege naturae conflituat, 
nec 
